مجنون لیلی" اداء دین به تاریخ و فرهنگ ایران است

کارگردان فیلم سینمایی "مجنون لیلی" این فیلم را اثری شریف و انسانی می‌داند که به مفهوم واقعی عشق می‌پردازد که به نوعی به گذشته و فرهنگ و تاریخ این سرزمین اداء دین می‌کند.

قاسم جعفری درباره تفاوت‌ها و شباهت‌های "مجنون لیلی" با دیگر آثار خود به خبرنگار مهر گفت: "هر فیلمی به اقتضاء فیلمنامه، داستان، ساختار و ... شرایط خاص خود را دارد. مثلا "گرگ و میش" شرایطی داشت که اقتضا می‌کرد محمود کلاری فیلمبردار آن باشد، اما در "مجنون لیلی" احساس کردم نوع و جنس کار به گونه‌ای است که باید علیرضا زرین‌دست آن را فیلمبرداری کند." وی در ادامه افزود: "یا به طور نمونه در فیلم "گرگ و میش" شرایط و قصه به شکلی بود که می‌طلبید از بازیگران و چهره‌های جدید استفاده شود. اما "مجنون لیلی" ظرفیت حضور ستاره‌های سینما را داشت. ما در این فیلم از سه نسل بازیگران استفاده کردیم و فکر می‌کنم فیلم با توجه به شاخصه‌هایی که دارد با مخاطب خاص خود ارتباط برقرار می‌کند." کارگردان "مجنون لیلی" ادامه داد: "البته در کنار ستاره‌های سینما من در این فیلم چند چهره جدید را به سینما معرفی کردم که اگر قدر خود را در این حوزه بدانند می‌توانند آتیه‌دار شوند و در آینده کارهای خوب و ارزشمند ارائه دهند و مانند بعضی از بازیگران کم‌فروشی نکنند." جعفری که مجموعه تلویزیونی "مسافری از هند" را در کارنامه دارد، درباره موضوع "مجنون لیلی" گفت: "روز مهرورزی در تاریخ ما ریشه دارد و در تاریخ قدیم ایران به چنین روزی اسپندگان می‌گفتند. تقریبا حدود 2000 سال قبل از میلاد چنین روزی وجود داشته است. در حال حاضر این روز با عنوان ولنتاین برگرفته از فرهنگ غرب در باور جوانان ما شکل گرفته است." وی ادامه داد: "ما در "مجنون لیلی" به مفهوم عشق واقعی می‌پردازیم و در کنار موضوع فیلم، سیر تاریخی چنین روزی را مورد بررسی قرار می‌دهیم. در فیلم بازیگران هر کدام نمادی دارند و ما سعی کردیم در آن به تعریف واقعی عشق برسیم و این موضوع برای من اهمیت زیادی دارد." این فیلمساز با اشاره به عنوان فیلم خود افزود: "ما به مفهوم عشق به شکل اساطیری در این فیلم پرداخته‌ایم و فکر می‌کنم تغییر عنوان "لیلی و مجنون" که در جامعه یک نماد تاریخی محسوب می‌شود به "مجنون لیلی" مورد استقبال مخاطبان قرار گیرد. البته این فیلم برای مخاطب جوان است و بیشتر با این جنس مخاطب ارتباط برقرار می‌کند." کارگردان "مجنون لیلی" درباره مخاطبان فیلم گفت: "من سال‌ها در تلویزیون کار می‌کردم و فکر می‌کنم "مسافری از هند" همچنان یکی از پرمخاطب‌ترین مجموعه‌های تلویزیونی باشد. من راههای جذب مخاطب را بلدم، اما به هر قیمتی راضی نیستم این کار را انجام دهم. ما یک فیلم شریف و انسانی ساخته‌ایم که به نوعی اداء دین به گذشته و فرهنگ و تاریخ کشور ماست." وی خاطرنشان ساخت: "من به هر قیمتی حاضر به ساخت فیلم‌های پرفروش نیستم و معتقدم فیلمی شریف ساخته‌ام و امیدوارم پرمخاطب باشد و احساسم این است که پرفروش نیز خواهد شد. زیرا از مسیر سلامت عبور کرده است. نه اینکه چون تهیه‌کننده فیلم هستم چنین صحبتی می‌کنم. فیلم سرمایه‌گذار دارد، اما برایم مهم است که مخاطب بیشتری جذب کند." جعفری به مخاطبان توصیه کرد: "فیلم "مجنون لیلی" بر اساس روابط دختر و پسر نیست که در آن مسیری طی شود و آن دو در پایان به هم برسند. اگر جوانان فیلم را با دقت ببینند، قطعا برای بار دوم و سوم نیز به دیدن آن می‌روند. فیلم جزئیاتی دارد که باید چند بار دیده شود. مخاطب بعد از دیدن "مجنون لیلی" به باوری دیگر از روز مهرورزی در تاریخ و فرهنگ ایران می‌رسد."

اما خبر بعدی : مرور سینمای رضا میر کریمی

تعامل مذهب و سنت با اجتماع روز

در کارنامه سیدرضا میرکریمی که این روزها فیلم سینمایی "به همین سادگی "را بر پرده سینماها دارد، می‌توان نوعی تجربه‌گرایی در انتخاب مضمون و ارتقاء مهارت‌های فیلمسازی را در کنار حضور مذهب و سنت و تعامل آن با جامعه روز مورد توجه قرار داد.

به گزارش خبرنگار مهر، میرکریمی فارغ التحصیل رشته گرافیک از دانشگاه تهران است و سینما را از سال 75 با ساخت فیلم کوتاه آغاز کرد. اولین فیلم سینمایی کارنامه او سال 78 با نام "کودک و سرباز" ساخته شد که هر چند مورد توجه قرار گرفت، اما سال‌ها از اکران عمومی دور ماند. در کارنامه پنج فیلمی میرکریمی برجسته‌ترین وجه آن نوعی تجربه‌گرایی در انتخاب مضامین و ارتقاء مهارت‌های فیلمسازی در کنار حفظ مولفه‌هایی درونی و ریشه‌ای در کلیت کار است. مذهب و سنت و تقابل آن با جامعه روز را می‌توان مهمترین دغدغه میرکریمی در مجموعه آثارش دانست که هر بار نمودی خاص و متفاوت پیدا کرده است. او با بسط یک رابطه انسانی بین یک سرباز وظیفه و نوجوانی بزهکار آغاز کرد و پس از آن به مسائل قشر روحانی پرداخت. رابطه انسان ساده‌دل با اجتماع که به زعم او برای ظهور امام عصر (عج) هنوز آماده نیست، مکاشفه یک پزشک با ماوراء و نهایتاً بحران و تردیدهای زنی خانه‌دار مجموعه روابط و شخصیت‌هایی هستند که نگاه میرکریمی شامل حال آنها شده است. خیلی دور، خیلی نزدیک "کودک و سرباز" با فیلمنامه محمد رضایی راد فیلمی ساده و روان است آن هم در سالی که تب همراهی شخصیت‌های متضاد با بار دراماتیک کمرنگ اینچنین داغ نشده بود و تازگی خاص خود را داشت. فیلم با انتخاب مقطع روزهای پایانی سال به نوعی نیاز سرباز وظیفه را برای گذران شب تحویل سال در کنار خانواده در تضاد با وظیفه تحویل نوجوان بزهکار به پاسگاه قرار می‌دهد. الگویی آشنا البته در سینمای جهان که برای سینمای ایران نو بود و در این همراهی به تأثیرگذاری بطئی این دو آدم بر یکدیگر می‌انجامید نه تحولی چشمگیر. این فیلم در کارنامه میرکریمی هم مهجور واقع شد و با دور ماندن از اکران عمومی، هفت سال را در انتظار گذراند تا بالاخره در دی‌ماه 85 به نمایش عمومی در چند سینمای محدود درآمد. از جوایز این فیلم می‌توان به جایزه ویژه هیئت داوران به عنوان بهترین فیلم بخش مسابقه سینمای ایران و دیپلم افتخار بهترین بازیگر نوجوان بخش مسابقه بین‌الملل جشنواره فیلم کودک، دیپلم افتخار بهترین کارگردان هجدهمین جشنواره فیلم فجر، کتاب زرین و 30 سکه از سی‌امین جشنواره فیلم رشد و جایزه بهترین بازیگر نوجوان و فیلم از جشنواره سه‌قاره نانت اشاره کرد. "زیر نور ماه" محصول سال 79 با فیلمنامه‌ای از میرکریمی است. فیلمی که هم در زمان خود و هم در حال حاضر از معدود آثاری است که فرصت سرک کشیدن به زندگی قشر روحانی را پیدا کرده البته در نقطه مقابل فیلم "مارمولک" که با نگاه کمدی به این موقعیت و قشر نزدیک شد. فیلم تردیدهای یک طلبه را در آستانه ملبس شدن به لباس روحانیت تصویر می‌کند که باعث می‌شود زندگی روزمره‌اش در حوزه به نقاط خاص اجتماع پیوند بخورد. میرکریمی در فیلم به نوعی دغدغه‌های شخصی خود را در باب مذهب شفاف طرح و انتقادات ظریفش را در لحظات کاری وارد می‌کند تا این بار قشر روحانی نه از موضع قدرت بلکه از جایگاه شخصی به تصویر درآید. او در "زیر نور ماه" دیدگاه خود را از گره خوردن زندگی مردم عادی، حاشیه‌ای و گاه سیاه جامعه با قشر روحانی آسیب‌شناسی می‌کند و می‌تواند با پایان دادن به تردیدهای شخصی طلبه جوان، به نوعی تصویری ایده‌آل از همراهی این قشر با اجتماع پیرامون ارائه دهد. "اینجا چراغی روشن است" محصول سال 81 با فیلمنامه میرکریمی ساخته شد. این فیلم هم مانند "کودک و سرباز" پس از نمایش در جشنواره فیلم فجر از اکران عمومی دور ماند و سال گذشته در اکرانی همزمان با فیلم اول توانست با مخاطب ارتباطی بیواسطه برقرار کند. فیلم داستان جوانی ساده‌دل و رویاپرداز است که تولیت امامزاده روستا چند روز به او سپرده می‌شود و او تحت تأثیر خواب‌هایش برخوردی غیرمتعارف را با امامزاده در پیش می‌گیرد. انتخاب یک قهرمان ساده‌دل در کنار روستایی با آدم‌های محدود به نوعی کمک می‌کند روابط و مسائل آدم‌ها ملموس و واقعی و فرصتی برای عینی شدن دغدغه‌های ذهنی جوان ساده‌دل فراهم شود. چوب حراجی که قدرت به امامزاده می‌زند به طوری که در، پنجره، پارچه‌ها، وسایل و حتی سقف امامزاده از مکانی که به آنها نیازی بیشتر است سر درمی‌آورند و نهایتاً اسکلت امامزاده که مأمنی برای گوسفندان سرمازده می‌شود، در انتها به تصویری به شدت نمادین از تعبیر فیلمساز از تعامل دین و مذهب و نشانه‌های عینی آن در زندگی روزمره مردمان می‌انجامد. از جوایزی که این فیلم کسب کرده می‌توان به کسب جایزه بین‌المذاهب از بخش مسابقه و سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی، فیلمبرداری و نقش اول مرد از جشنواره بیست و یکم فیلم فجر، جایزه بهترین فیلمبرداری از دوره سی و سوم جشنواره بین‌المللی فیلم رشد و جایزه بهترین فیلم از دوره چهل و هشتم جشنواره بین‌المللی آسیا پاسیفیک اشاره کرد. "خیلی دور، خیلی نزدیک" محصول سال 83 با فیلمنامه‌ای از میرکریمی و محمدرضا گوهری است. فیلمی که به نقطه اوج کارنامه فیلمساز بدل شد و توانست به نوعی ارتقادهنده مهارت فیلمسازی او شود و نگاه متعادل به باور و آموزه‌های دینی مذهبی را رقم بزند. سفر عینی قهرمان فیلم که یک جراح ماهر است برای رسیدن به پسرش در کویر، در عین حالی که دارای کدگذاری‌های عینی و واقعی است می‌تواند با تکیه بر یکسری جزئیات طراحی شده، به سفری نمادین و درونی تعبیر شود. سفری که منزلگاههای میانی در آن نقش حیاتی دارند و نویسنده و فیلمساز توانسته‌اند از این مهم بهره کافی ببرند. "خیلی دور، خیلی نزدیک" حضور مسعود رایگان را در سینمای ایران تثبیت و بازیگری تئاتری و معتبر به آن هدیه کرد که در این فیلم بهتر دیده و بدل به چهره شاخص چند سال اخیر شد. این فیلم در بخش مسابقه ملی و بین‌الملل بیست و سومین جشنواره فیلم فجر جوایز بهترین طراحی صحنه و لباس، صداگذاری، گریم، موسیقی، فیلمبرداری، بازیگر مکمل مرد و بهترین فیلم را برد. به همین سادگی "به همین سادگی" محصول سال 86 با فیلمنامه شادمهر راستین است. فیلم داستان یکروز معمولی از زندگی زنی خانه‌دار را روایت می‌کند و هنگامه قاضیانی، مهران کاشانی، صفا آقاجانی، نیره فراهانی، هاله هماپور، نسترن همدمعلی و ... در آن بازی کرده‌اند. "به همین سادگی" برای نگاه جزئی‌نگرانه به حضور زن سنتی در اجتماع جایگاهی ویژه در پرونده میرکریمی دارد. فیلمنامه فیلم در بخش مسابقه سینمای آسیا و سینمای ایران جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین را برد و جایزه بهترین فیلم و بهترین بازیگر زن در بخش سینمای ایران و بهترین کارگردانی مسابقه سینمای آسیا را هم از آن خود کرد. این فیلم همچنین جایزه دوم انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان را به دست آورد. "به همین سادگی" از سه‌شنبه 29 اسفند در سینماهای آزادی، استقلال، ایران، فرهنگ، اریکه ایرانیان، سپیده و مرکزی و همزمان در رشت و همدان اکران شده است.

این از اخبار اما الان میخوام یه سری عکس از فیلم از کرخه تا راین و برج مینو براتون بزارم که آقای پور امین برام فرستادن:

اینم از عکسها امیدوارم از عکسها هم راضی بوده باشین