استاد سینما ابراهیم حاتمی کیا

ابراهیم حاتمی کیا داور جشنواره فیلم کوثر

eghlimaaaaaaa — Wed, 11 Nov 2009 19:39:02 GMT

سلام به همه شما همراهان همیشگی این وبلاگ

خبری از آقای حاتمی کیا:

جشنواره فيلم كوثر/

داوران بخش 135 ثانيه‌اي جشنواره كوثر معرفي شدند

خبرگزاري فارس: ابراهيم حاتمي‌كيا، داود ميرباقري، مجتبي راعي، حسين خورشيدي و عليرضا رضاداد به عنوان اعضاي هيأت داوران بخش 135 ثانيه‌اي جشنواره فيلم كوثر معرفي شدند

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از معاونت امور رسانه‌ها و اطلاع‌رساني جشنواره فيلم كوثر، ابراهيم حاتمي‌كيا، داود ميرباقري، مجتبي راعي، عليرضا رضاداد و حسين خورشيدي پنج داور بخش فاطيما (فيلم‌هاي 135 ثانيه‌اي) جشنواره فيلم كوثر هستند.
بر اساس اين گزارش، اين هيات پنج نفره قرار است 65 فيلم راه يافته مرحله مسابقه بخش 135 ثانيه‌اي جشنواره كوثر را داوري كنند.
بخش فيلم‌هاي 135 ثانيه‌اي جشنواره كوثر با نظر به جايگاه والاي زن در فرهنگ غني ديني و ملي و با هدف تلاش براي دستيابي منزلت واقعي زن در سينماي ايران از سوي ستاد برگزاري جشنواره پيش‌بيني شده كه با استقبال گسترده فيلمسازان كشور مواجه شده است.
553 عنوان فيلم به دبيرخانه اين بخش جشنواره رسيده كه از آن ميان، بيش از 200 عنوان فيلم ساخته شده است.
65 فيلم مرحله مسابقه بخش 135 ثانيه‌اي از ميان 203 فيلم ارائه شده انتخاب شده‌اند.
چهارمين جشنواره فيلم كوثر از 27 تا 30 آبان‌ماه جاري به همت ستاد آيه‌هاي ايثار و تلاش، معاونت امور سينمايي و سمعي بصري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، استانداري تهران، صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران و موسسه مالي و اعتباري قوامين در سينما فلسطين برگزار مي‌شود.
انتهاي پيام/ا

پ.ن:پست پایین که مربوط میشه به یادااشتهای روزانه آقای حاتمی کیا در زمان اکران به رنگ ارغوان رو چند نفر از دوستان به من گفتن که احتمال داره این مطلب درست نباشه...راستش هنوز تکذیبیه ای برای این مطلب نیومده...این مطلب در مجله مثلث به چاپ رسیده بود که من هم برای شما گذاشتم.....

تا پست بعدی

یا علی

یادداشت های روزانه ابراهیم حاتمی کیا

eghlimaaaaaaa — Sun, 08 Nov 2009 11:18:27 GMT

سلام به همه شما همراهان همیشگی این وبلاگ

دوست عزیزی به نام احسان مطلبی رو برای من فرستادن که مربوط میشه به قسمتی از یادداشتهای روزانه آقای حاتمی کیا در دوران فیلم برداری به رنگ ارغوان.....

مشکل فیلم حالا حل شده...مسلما" خوندن این یادداشت ها خالی از لطف نیست....

28 دی 1382: كلید فیلم زیر مه و باران و برف زده شد. الحمدالله رب‌العالمین خوب آغاز شد. امید كه به همین پاكی ادامه یابد. شب برف می‌بارد و ما مثل كشاورزان خوشحالیم. تلفن مستقیم قطع شده و من رابطه‌ام با تهران قطع شده، حالم خوش است. نارسایی كم نیست، ولی گرم هستیم و پرشور.

29 دی: صبح 6 برخاستیم و 5/11 شب بیهوش افتادیم. به هر زوری بود بالاخره پلان - سكانس درگیری بهزاد - محسن را گرفتیم. سكانس بی‌نهایت سختی بود، آن هم به خاطر دوربین روی دست. دلم برای حسن كریمی فیلمبردار می‌سوزد. دوربین 537 واقعا سنگین است. برف دیروز كجا و آفتاب امروز كجا؟ همه چیز آبكی شده. خدا كند فیلم به این بلا دچار نشود.

30 دی: 6 برپا و 11 برخواب. كمی كسر خواب دارم. اوضاع خوب است. به حمید توصیه كردم بیشتر توی لاك نقش‌اش باشد. در نتیجه امروز خیلی عصبی بود و حتی سر پانته‌آ داد كشید. من خوشحالم بچه‌ها خوبند. یك ترانه شنیدم. جدیدترینش عالی بود. گریه‌ام گرفت. چه قدر زیباست. شب خواب سروش را دیدم. جوان‌تر بود. آمده بود امتحان در دانشگاه آزاد بدهد. من هم آمدم. خاتمی رئیس‌جمهور هم آمد. چیز عجیبی بود. همه می‌‌خواستند امتحان بدهند.

2 بهمن: برپا 6 صبح و خواب 5/12. كمی گیج هستم. چشم ارغوان به لنز حساس شده. خدا كند مشكل جدی نشود. كارها خوب پیش می‌رود. برنامه‌ریزی آینده را انجام دادیم.

3 بهمن: ارغوان بهتر شده، خیلی. حمید دیالوگ‌ها را دقیق حفظ نمی‌كند. من دلیلش را می‌دانم. می‌خواهد طراوت لحظه ضبط حفظ بشود. ولی ما را به دردسر می‌‌اندازد. كسر خواب چند شب كمی خواب‌آلودم كرده.

4 بهمن: سكانس سخت ارغوان و بهزاد در كنار درخت مقدس فیلمبرداری شد. ارغوان خوشبختانه خودش را كشید. خیلی خسته‌ام. یك روز وقت برگشت خوشیم و یك روز ناخوش. امروز ناخوشیم. دلیلش را هم نمی‌دانم.

5 بهمن: شب عكس‌های صحنه و پشت صحنه گلاره را دیدم. به نظرم پلان‌های متفاوت كم نگرفته‌ایم.

6 بهمن: چشم‌هایم می‌سوزد. بدنم درد می‌‌كند، ولی باید كار را پیش برد.

7 بهمن: از صبح تمرین سكانس دانشجوها توی كلاس آزاد جنگل انجام شد. برگشتیم و من سكانس 47 همین كلاس را گرفتم. دیدن راش‌های ویدئویی شده با فیلمبرداری مرتب برقرار است. برف شیرین می‌بارد و ما باید برنامه‌ریزی‌های جدیدی انجام دهیم.

8 بهمن: صبح‌ بچه‌ها دیر حاضر شدند. گرد و خاك راه‌انداختیم. حبیب با یك فنجان كاپوچینوی گرم به اتاقم آمد. حبیب را دوست دارم، ولی كار بعضی وقت‌ها خودش را تحمیل می‌كند.

10 بهمن: صبح ناامید سر صحنه رفتیم ولی با همت بچه‌ها توانستیم برف‌روبی كنیم. فقط ماند یك مشكل و آن نیامدن دانشجویان بود كه عملا بخش مهمی از كار معلق ماند و تا خودمان را جمع كنیم، كار از كار گذشته بود و سكانس ناقص ماند.

11 بهمن: به نظرم كمی كار شل شده و اگر اعتنا نكنیم كنترل از دستمان خارج می‌شود.

13 بهمن: امروز كار خوابید. صحنه، كار را عقب انداخت. محسن شاه‌ابراهیمی نمی‌گذاشت اتاق درحال آماده شدن ارغوان را ببینم. آنها تا صبح فردا كار كردند و من فقط از نفوذی‌هایم خبر می‌گرفتم كه كار پیش می‌رود. وقتی صبح اتاق را دیدم فقط یك چیز می‌توانستم بگویم: محسن بهترین است. خانم توكلی آمد. كمی از لهجه نقشش می‌ترسم.

14 بهمن: خیلی خسته‌ام. كسر خواب دارم. دوبار توی صحنه خوابم گرفت. دیگر جای تمرین شبانه نداشتم و بعد از نماز مغرب خوابیدم.

17 بهمن: شب كاری بود و بالطبع تا ظهر خوابیدم و بعدازظهر تمرین سكانس شلوغ ساز زدن توی قهوه‌خانه بود. می‌دانم كه كار سختی است. فردین خلعتبری از تهران آمده تا سر اجرای آن باشد. صبح دانشجو‌ها از تولید گله داشتند. كار داشت بیخ پیدا می‌كرد. مجبور شدم دخالت كنم.

18 بهمن: امروز از آن روزهایی است كه حالم خیلی بد بود. هوا بارانی است و من حال بی‌كسی دارم. بهم جفا شده. می‌خواستیم تمرین كنیم و كردیم. ولی حالم خوش نبود. نگرانم. دلم می‌خواست تهران بودم. دلم می‌خواست سركار نبودم. چه‌قدر این موسیقی آوایی تسكینم می‌دهد. مشكل از كیست؟ من؟ دستیارهایم؟ فشار كار؟ نمی‌دانم. نای نوشتن ندارم. فكر می‌كنم وقتش شده كه با فاطمه حرف بزنم. دل شكسته‌ام. همین! حالم منقلب است. پشت پلك‌هایم داغ شده.

19 بهمن: حالم خوش است. دیروز كجا و امروز كجا. چند روز است با اسماعیل و یوسف و نیره و فاطمه تماس ندارم. كمبودشان اذیتم می‌كند.

24 بهمن: قرار شد محوطه میدانگاهی را فیلمبرداری كنیم. حالم گرفته بود كه دیدم ساده‌ترین پلان‌هایی كه باید محیط آبادی را معرفی كند، این قدر سهل از بغلش می‌گذریم. یكهو توی خودم ریختم و سكوت كردم. صدا، دوربین، حركت را از خودم محروم كردم و گروه كارگردانی مجبور به ادامه شد. فاطمه و یوسف آمدند.

اسماعیل سرمای شدید خورده و نتوانسته بیاید و نیره هم رفته بود تبریز سر دانشگاه. این دو رایحه، حالم را عوض كرد.

27 بهمن: همه كار می‌كنند، ولی من فكر می‌كنم كار پیش نمی‌رود. حبیب می‌گوید روال برنامه‌ریزی و صحنه‌هایی كه شوت كردیم نشان می‌دهد كه خوب پیش رفتیم. الحمدالله.

28 بهمن: تعداد كاست‌ها به 80 رسید و من هنوز نمی‌دانم فیلم با چند كاست دیگر جمع می‌شود. سرصحنه خوابم می‌گیرد. میانگین خوابم به پنج ساعت رسیده. خدایا كمكم كن.

30 بهمن: صبح سرماخوردگی، تن دردی. ساعت 8 سرصحنه و تمرین چند باره. بدن درد امانم را بریده. یك ساعت خوابیدم. پر از كابوس و از خواب پریدن.

1 اسفند: تب و سرما حمید را از پا انداخت و امروز ازش محروم شدیم. تنها بازیگرمان لپ‌تاپ بود كه بازیگردانی‌اش با گلاره بود كه بهش مسلط است. به نظر ساده میآمد ولی دمار از روزگارمان درآورد. از ساعت 1 تا 9 شب. واقعا وحشتناك است. فقط صفحه LCD و تعداد قُبُل منقل روی كلید و صفحه. دلم لك زده برای یك پلان از صورت آدمیزاد.

2 اسفند: وسوسه تعطیل شدن یا نشدن روزهای عاشورا و تاسوعا به جان همه افتاده. من كه كار نمی‌كنم. بقیه گروه‌ها خودشان می‌دانند.

4 اسفند: حبیب سرما خورده و كز كرده. دلم برای غربت هردومان گرفته. توحال خودش بود كه ماچش كردم.

5 اسفند: محرم رسید. دلم می‌‌خواهد حال محرمی داشته باشم. خدایا نصیبم كن. مصرف نگاتیو به مرز 100 رسیده است. نگرانم. دلم نمی‌خواهد بالا برود، ولی بین شتاب و كندی یكی را باید انتخاب كرد.

8 اسفند: خسته‌ام ولی خوشم. سكانس سنگینی مثل مرشد و بهزاد را گرفتیم. باور نمی‌كردم آقای بابك با این دقت كار كند. همه عالی‌اند. من و كریمی سر فیلمبرداری سختگیر شدیم. نه من فشار می‌آورم و نه او خستگی نشان می‌دهد. من از قاب‌های فیلم راضی‌ام. این فیلم اگر هیچی نداشته باشد رنگ و نور خوبی دارد.

9 اسفند: عشق رفتن. دیگر خداحافظی‌ها شروع شده. حمید این حالش را زود نشان می‌دهد. سعی می‌كنم نرم باشم و مهربان. خدایا این فیلم خاطره بدی برای بچه‌ها نشود.

13 اسفند: نگرانم از فینال فیلم. شب با كابوس خوابیدم. خواب دیدم كه فیلمم مزخرف شده. پلان‌های گل و گشادش گیجم كرده بود. من كه از این اداو اطوارها نداشتم. چه مرگم شده. نمی‌دانم. از پلان‌های پایانی راضی نیستم. آقا به درك! دنیا كه به آخر نرسیده، اتفاق عجیب و غریب نمی‌افتد. این حال غریب دیگر چیست كه خرم را گرفته؟ نمی‌گذارم این روزهای آخر زهر بشود. اعوذبالله من‌الشیطان الرجیم.

18 اسفند: الحمدلله سكانس سخت فینال و تظاهرات دانشجویان فیلمبرداری شد. البته پیش‌بینی هوای باز و آزاد را داشتیم ولی برف، مه و باران و گل و شل به استقبال‌مان آمد. اول وحشت كردم، ولی كم‌كم خودم را با شرایط تطبیق دادم. گرفتیم، حالا چی شده الله‌اعلم.

19 اسفند: از صبح تا غروب در خوف و رجاء بودیم كه بالاخره سكانس درگیری را خواهیم گرفت یا نه. اخبار ضد و نقیض از وضعیت هوای محل می‌رسید. عده‌ای مثل من كوله‌بارشان را بسته بودند تا همین كه كات دادم راهی تهران بشوند. گفته بودم اگر برف بیاید، اگر آفتاب تو شب بزند، اگر مه سنگین باشد، باز هم می‌گیریم.

همه چیز آماده شد. جز تداركات اسلحه. جیغم درآمد. خبر نداشتم كه امشب روز تنبیه من بود. داد زدن همان و اعلام تعطیلی از طرف گروه تولید همان. توی عمر كاری‌ام تا حالا همچین سیلی نخورده بودم. آه كدام ظلم دامنم را گرفت، نمی‌دانم. دست از پا درازتر به سمت تهران راهی شدم. ساعت 1 نصف شب در تهران بودم. فیلمبرداری به رنگ‌ارغوان: كات.

ابراهیم حاتمی‌كیا

فصلی از فیلمنامه

داخلی، اتاق بهزاد، شب

صدای موسیقی غمناك سازدهنی از اتاق ارغوان به گوش می‌رسد. بهزاد در حال پانسمان جدید سینه‌اش است. هنوز محل زخم تازه است. دردی در چهره بهزاد. او به نرمی ریتم‌ساز ارغوان كار می‌كند كه صدای زنگ تلفن ارغوان به گوش می‌رسد. بهزاد دكمه ضبط را می‌زند.

صدای ارغوان: بله، (سكوت تلفنی) بفرمایید. الو؟ (سكوت تلفنی) می‌تونستم حدس بزنم این كار، كار توئه. مطمئنم كه پاسگاه بدش نمیاد كه من از یه دزدی شكایت كنم كه لباس دانشجویی تنشه. تو نشون دادی كه به اندازه كافی استعداد پست شدن داری. بذار یه اعترافی برات بكنم. امشب دلم برات سوخت. می‌شنوی؟ دلم برات سوخت. تو چقدر ذلیل شدی. نمی‌دونستم تا این حد مستعدی بهت تبریك می‌گم.

صدای مرد جوان: بهتره به خودت تبریك بگی. این آدمی كه ازش حرف می‌زنی تو ساختیش. تو اونو به این روز انداختی.

ارغوان: ساكت باش. تو دیگه روح و روانت باتلاقی شده. هرچه بیشتر تلاش كنی، بیشتر فرو می‌ری.

صدای‌مرد جوان: این باتلاق ارغوانیه. هرچی بیش‌تر توش فرو می‌رم، بوی تو رو می‌فهمم. خیلی مست....

ارغوان: .... خفه شو محسن.

صدای محسن: نمی‌تونم. چون قسم خوردم تا تو رو با خودم غرق نكنم دست از سرت بر نمی‌دارم. همه بروبچه‌ها رابطه منو با تو می‌دونن. همه می‌دونن كه ارغوان یه ماده عنكبوت عاشق‌كش خوش‌خط‌وخاله، ولی من تا تو رو نكشم خودم نمی‌میرم. من همه جور پستی رو انجام می‌دم تا پستی تو دیده بشه.

ارغوان: پس ادامه بده. من تماشاچی بدی نیستم.

محسن: نه دیگه تو باید هم بیای تو بازی. بد نیست بروبچه‌ها یه كم از پدر و مادرت بدونن. نظر تو چیه؟ (سكوت ارغوان) نشنیدم. چیزی گفتی؟ (سكوت ارغوان) پس تو موافقی. بهتره بقیه هم بدونن كه این ماده عنكبوت ضدسیاست، الان بابا ننه‌اش كجان و دارن چه خدمتی به هموطنان‌شون می‌كنن؟

ارغوان: تو این كار رو نمی‌كنی.

محسن: جدی؟ پس بهتره از فردا آماده باشی..

ارغوان: تو این قدرت پست نیستی.

محسن: هستم. دیگه وقتشه رئیس دانشكده هم از بابا جونت چیزایی بدونه. بالاخره هرچی باشه...

ارغوان: .... می‌كشمت.

محسن: احمق تو خیلی وقته كه منو كشتی.

ارغوان: من دیگه اونا رو فراموش كردم. محسن تو دیگه زنده‌اش نكن.

محسن: امكان نداره. بالاخره هرچی باشه اونا پدر و مادرتن.

ارغوان: من احمق فكر می‌كردم دارم اسرار زندگی‌مو به یه آدم امین می‌گم. یه احترامی برا اون روزهامون قائل باش.

محسن: خفه شو! تو امشب سقوط منو تماشا كردی، حالا نوبت منه كه بشینم تماشا كنم.

ارغوان: اگه مردی، مردونه بجنگ، انصاف نیست پای خانواده رو وسط بكشیم.

محسن: جنگ، جنگ. مهم پیروزیشه. بقیه شو بریز دور.

ارغوان: پس بهتره از فردا یه لچك سرت كنی. تو مرد نیستی.

محسن: هرچی تو بگی عزیزم. فردا می‌بینمت. خواب‌های خوب ببینی.

ارغوان: محسن!

تلفن قطع می‌شود. ارغوان شروع به گرفتن شماره می‌كند. تلفن بوق اشغال می‌زند. دوباره می‌گیرد. بهزاد شماره را یادداشت می‌‌كند.

بهزاد: خیلی احمقی آقا محسن!

ارغوان دست از شماره‌گیری می‌كشد و پشت پنجره می‌آید. آن را باز می‌كند نفسی تازه می‌كند. بهزاد او را زیرنظر دارد. شانه‌های ارغوان می‌لرزد. گریه‌ای ساكت در تاریك روشنای شب. بهزاد حین تماشای ارغوان شروع به گرفتن شماره تلفن می‌كند.

صدای محسن: بفرمایید. (سكوت بهزاد) تویی؟

بهزاد: آقای یوسفی؟

محسن: بله بفرمایید.

بهزاد: من می‌خواستم با شما یه ملاقاتی داشته باشم.

محسن: ببخشید، شما؟

بهزاد: اگه جایی مطرح نشه، می‌تونم راحت بهتون بگم.

محسن: راحت باشید.

بهزاد: بسیار خب، من از حراست دانشگاه تماس می‌گیرم.

محسن: حراست؟ چی شده؟

بهزاد: چیز خاصی نیست. یه ملاقات معمولیه.

محسن: الان؟‌

بهزاد: نه فردا. البته تو دانشگاه وعده گذاشتن برای دانشجو خوب نیست. یه جایی همین اطراف جنگل.

محسن: ببخشید من تا حالا شما رو دیدم؟

بهزاد: نمی‌دونم، شاید آدرس رو یادداشت می‌كنین؟

محسن: بفرمایید.

******تا پست بعدی

یا علی

صحبتهای سید جمال ساداتیان.....پوسترهای به رنگ ارغوان

eghlimaaaaaaa — Wed, 04 Nov 2009 20:22:18 GMT

سلام به شما همراهان همیشگی این وبلاگ.....

در پست امروز پوستر های به رنگ ارغوان رو داریم و همین طور صحبت های سید جمال ساداتیان

پوسترهاي تبليغاتي «به رنگ ارغوان» تست مي‌شود؛

ساداتيان: چيزي درباره اعمال تغيير در «به رنگ ارغوان» به ما نگفته‌اند

خبرگزاري فارس: سيدجمال ساداتيان گفت: پوسترهاي تبليغاتي «به رنگ ارغوان» تست زده مي‌شوند تا فيدبك‌هاي مخاطب را نسبت به آنها دريافت كنيم.

«سيدجمال ساداتيان» در گفت‌‌و‌گو با خبرنگار سينمايي فارس درباره مواد تبليغاتي فيلم گفت: در زمينه طراحي پوستر‌هاي فيلم، تست‌هايي توسط «سيدمحمدحسين ساداتيان» زده شده، تا در نهايت با فيدبك‌هايي كه از مخاطب مي‌گيريم، از بين آنها دست به انتخاب پوستر بزنيم.
وي درباره تغييرات احتمالي در نسخه اين فيلم براي نمايش عمومي، گفت: چيزي مبني بر تغيير در فيلم، به ما گفته نشده و ظاهرا قرار نيست تغييري داشته باشد.
براساس اين گزارش، فيلم سينمايي «به رنگ ارغوان» ساخته ابراهيم حاتمي‌كيا با نظر جواد شمقدري معاون امور سينمايي امكان حضور در جشنواره فيلم فجر و اكران عمومي را به دست آورد.
«به رنگ ارغوان» قرار است اولين نمايش خود را در جشنواره بيست و هشتم فيلم فجر داشته باشد ضمن اين كه براي اكران نوروز 89 آماده مي‌شود.
انتهاي پيام/ا

******و حالا رونمایی از پوستر های به رنگ ارغوان

این پوسترها به طور آزمایشی طراحی شدند

خود من پوستر آخر رو از بقیه بیشتر دوست دارم

ادامه پست امروز در پایین که مربوط به حضور سینماگران در آکادمی اسکار و ستایش از حضور این سینماگران

تمجید از حضور سینماگران

eghlimaaaaaaa — Mon, 02 Nov 2009 18:28:18 GMT

اینم بخش دوم پست امروز که ۲ خبر هست از سفر سینماگران در اکادمی اسکار....

اولین خبر مربوط میشه به تمجید آکادمی اسکار از حضور سینماگران ایرانی....

آکادمی اسکار به همکاری با فیلمسازان ایرانی ادامه می‌دهد

مدیر برنامه‌های مشترک بین‌المللی آکادمی علوم و هنرهای سینمایی استقبال از حضور سینماگران ایرانی در آمریکا را بسیار بسیار خوب توصیف کرد و از ادامه همکاری آکادمی اسکار با فیلمسازان ایرانی در آینده خبر داد.

به گزارش خبرنگار مهر، الن هرینگتن که به تازگی میزبان 9 سینماگر ایرانی در آمریکا بود درباره استقبال مخاطبان از برنامه "از نزدیک و شخصی" این گروه گفت: استقبال بسیار بسیار خوب بود. در یکی دو شب سالن نمایش‌دهنده آثار سینماگران ایرانی پر از جمعیت و در شب‌های دیگر هم حضور تماشاگران علاقمند بسیار چشمگیر بود.

وی در ادامه افزود: فیلم‌هایی که در سینمای ایران تولید می‌شود، واقعا عالی است؛ با داستان‌هایی بسیار گیرا، فیلمنامه‌هایی خوب، فیلمبرداری بسیار خوب و بازی‌های مناسب. در مجموع موفق شدیم یک گروه از فیلم‌های بسیار پویای سینمای ایران را ببینیم و استقبال تماشاگران از این فیلم‌ها هم بسیار خوب بود.

مدیر برنامه‌های مشترک بین‌المللی آکادمی علوم و هنرهای سینمایی از برنامه آکادمی برای ادامه همکاری با فیلمسازان ایرانی در آینده خبر داد و گفت: این برنامه‌ای تثبیت‌شده برای دیدار و همکاری مشترک با فیلمسازان بین‌المللی پس از نخستین سفر خارجی اعضای آکادمی اسکار به ویتنام در سال 2007 است.

وی ایده‌های خوب و افراد برجسته را دو دلیل عمده توجه و علاقه آکادمی اسکار به سینمای ایران ذکر کرد. ضمن اینکه دانشگاه UCLA که در برنامه سفر اخیر سینماگران ایرانی به آمریکا با آکادمی اسکار همکاری داشت، قرار است به مناسبت بیستمین سالگرد جشنواره فیلم‌های ایرانی خود یک برنامه ویژه در فوریه 2010 برای سینمای ایران برپا کند.

9 سینماگر ایرانی شامل محمدمهدی عسگرپور، ابراهیم حاتمی‌کیا، سیدرضا میرکریمی، مجتبی راعی، علیرضا رئیسیان، امین تارخ، فرهاد توحیدی، رضا کیانیان و رخشان بنی‌اعتماد اخیر در سفری 10 روزه به آمریکا فیلم‌های خود را برای علاقمندان به نمایش گذاشتند و علاوه بر بازدید از امکانات سینمای آمریکا، در نشست‌های نقد و بررسی هم شرکت کردند.

****و اما مطلب دوم صحبتهای مدیر عامل خانه سینما در مورد این سفر :

نمی‌خواستیم سفر سینماگران به آمریکا حاشیه‌های سیاسی داشته باشد

محمدمهدی عسگرپور در نشستی خبری دستاوردهای سفر اخیر سینماگران ایرانی به آمریکا را برای سینمای ایران مثبت ارزیابی کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، محمدمهدی عسگرپور در نشست خبری روز چهارشنبه با نمایندگان رسانه‌ها نتایج سفر سینماگران به آمریکا را تشریح کرد. وی گفت: دستاوردهای این سفر را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد. یکی از ویژگی‌ها آن بازیدهایی بود که از بخش‌های سینمایی، تولیدی و فنی شد. به همین منظور از استودیوهای بزرگ امریکا تا دفاتر خصوصی دیدن کردیم.

وی افزود: بعضی از بازیدها مربوط به مجموعه پاناویژن بود که بسیار اهمیت داشت. شرکت دالبی را ما بیشتر در ایران برای انجام کارهای صدا می‌شناسیم. در صورتی که بخش عمده فعالیت‌های اخیر آن سه‌بعدی و تصویری است. یکی دیگر از مراکز مورد توجه ما مجتمع‌های سینمایی بود که فروش سالیانه یکی از آنها تقریبا بیش از یک سوم فروش کل سینمای ایران است.

مدیر عامل خانه سینما با اشاره به نمایش فیلم‌های اعضای این هیئت گفت: برخی دوستان عنوان کردند در این سفر فیلم‌های دیگری نیز می‌توانست به نمایش درآید. اما اعضای هیئت اسکار نیز در سفر به ایران آثاری را به نمایش گذاشتند که هر کدام از آنها در تولید آنها فعالیت داشتند. به همین دلیل ما نیز آثاری را نمایش دادیم که به هر کدام از افراد این هیئت مربوط می‌شد.

وی تاکید کرد: بحث ما معرفی سینمای ایران نبود. همین چند فیلم دورنمای نسبتا مفیدی را ارائه کردند. از هر کدام از فیلمسازانی آثاری را به نمایش گذاشتیم که کمتر دیده شده است و عمدتا بار اول بود که این آثار نمایش داده می‌شد. جلسات نقد و بررسی این آثار هم بسیار خوب برگزار شد و فکر می‌کنم باید متن این جلسات به صورت مشروح ارائه شود.

عسگرپور گفت: ما با اعضای هیئت رئیسه اسکار دو جلسه مهم برگزار کردیم. جلسه اول خوشامدگویی بود که همان روز اول برگزار شد و جلسه بعدی یکروز قبل از برگشت من به ایران بود که خوشبختانه به یک تفاهم دوجانبه رسیدیم و این تفاهمنامه بین من و تام شراک رئیس اسکار به امضا رسید که اتفاق خوبی برای سینمای ایران تلقی می‌شود. این تفاهمنامه دارای شش بند است.

وی با اشاره به بندهای این تفاهمنامه افزود: در بند اول طرفین زمینه‌ای را فراهم کنند تا تجربیات فیلمسازان دو کشور از طریق سفر منتقل شود و هر دو طرف در رویدادهای مهم هنری همدیگر شرکت کنند. در بند دوم به برگزاری کارگاه آموزشی اشاره شد که جزئیات آن اعلام خواهد شد. این کارگاهها دوره‌ای و منظم با حمایت خانه سینما و آکادمی اسکار برپا می‌شود.

مدیر عامل خانه سینما در ادامه بیان کرد: در بند سوم به موضوع انتقال تجارب از طریق برپایی کارگاههای آموزشی کوتاه مدت و میان‌مدت پرداختیم که کوتاه‌مدت به صورت یک هفته‌ای و میان مدت سه هفته‌ای برگزار خواهد شد که بیشتر در ارتباط با حوزه تولید، فنی و بازاریابی به تفکیک سینمای مستند و حرفه ای است.

وی افزود: چهارمین بند این تفاهمنامه به برگزاری کارگاههای آموزشی طرفین با موضوع فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی تاکید دارد که توسط انجمن کارگردانان و فیلمنامه‌نویسان پیگیری خواهد شد. بند پنجم که از مهمترین اتفاق‌های این سفر است در ارتباط با بازسازی فیلم‌های قدیمی ایرانی است که توسط کمپانی کداک انجام می‌شود.

عسگرپور در ادامه توضیح داد: کداک به تازگی مواد جدیدی را آماده کرده که فیلم‌های تاریخ سینمای امریکا را نیز به نسخه جدید تبدیل کرده که از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است. ما باید برای این منظور با فیلمخانه ملی مذاکره کنیم. در بند آخر نیز درباره تاریخ این تفاهمنامه و حضور اعضا نوشته شده است.

وی خاطرنشان کرد: این سفر گروهی یکی از مهمترین سفرهای سینماگران بعد از انقلاب است. البته نمی‌خواهم سفرهایی که در گذشته انجام شده را نادیده بگیرم. مثلا در زمان جنگ ایران گروهی سینماگران در امریکا بودند و فیلم‌های خود را نمایش دادند که کاری ارزشمند بود. اما در این سفر به تفاهمنامه مشخص رسیدیم و توانستیم در یک تور مطالعاتی با امکانات جدید آشنا شویم.

مدیر عامل خانه سینما با اشاره به تجربیات سفر افزود: این سفر به لحاظ گروهی شاید نظیر نداشته باشد. البته در گذشته به صورت انفرادی این اتفاق افتاده است. یکی از مهمترین دستاوردهای ما بازدید از دانشگاه "یو سی ال" و اتفاق جالب دیگر دیدن از دانشگاه "یو اس سی" بود که در آن 150 ست مونتاژ وجود داشت که دانشجویان از آن استفاده می‌کردند.

وی ادامه داد : در دیدار از دانشگاه "یو اس سی" دانشجویان از حدود چند هفته پیش روی سینمای ایران تحقیق کرده بودند و در این دیدار سوال خود را مطرح کردند. بهترین بحث‌ها در این جلسه صورت گرفت. آنها از مباحث کلی، روند تولید در سینمای ایران، ممیزی، وضعیت اقتصادی سینمای ایران و... سوال کردند و پاسخ‌های مناسبی نیز دریافت کردند.

عسگرپور در ارتباط با برگزاری جلسه مشترک کانون کارگردانان و فیلمنامه‌نویسان ایرانی وامریکایی گفت: خوشبختانه دراین سفر فرهاد توحیدی و علیرضا رئیسیان دو رئیس این صنوف از ایران حضور داشتند و در این جلسه تبادل اطلاعاتی صورت گرفت. کانون کارگردانان امریکا 1400 عضو دارد.

وی خاطر نشان کرد: ما با این سفر توانستیم نیمه پر و خالی خودمان را دقیق‌تر ببینیم تا متوجه اشکالاتمان شویم و به مزیت نسبی خودمان پی ببریم و متوجه شویم چه چیزی سینمای ایران را سرپا نگه داشته است. آنچه که مهم است روح کلی سینمای ایران است. ما باید آنچه را که در حوزه اقتصاد معنا پیدا می‌کند را بیابیم و از بخشی از آن الگو برداریم و آن را منطبق کنیم. این تبادل تجارب باعث می‌شود در بعضی از حوزه‌ها خودمان را با نظام سینمایی جهان نزدیک کنیم و از الگوهای موفق در حوزه اقتصاد الگو برداری کنیم.

مدیرعامل خانه سینما درباره ممنوع خروج شدن دو نفر از اعضای این هیئت در فرودگاه امام خمینی (ره) گفت: ما در فرودگاه متوجه شدیم که پاسپورت خانم معتمد آریا و آقای میرتهماسب را گرفتند و آنها نمی‌توانند با همراه شوند. ما فقط 20 دقیقه فرصت داشتیم برای رفتن یا ماندمان تصمیم بگیریم به همین دلیل با همه گروه مشورت کردیم. فکر کردیم بازتاب نرفتن مسئول گروه به این سفر خیلی گسترده‌تر است و ما به دنبال این بازتاب نیستیم و می‌خواهیم تبادل اطلاعات داشته باشیم.

وی افزود: به طور نمونه اگر در سفر هیئت اسکار به ایران رئیس آکادمی نمی‌آمد قطعا تبعاتی داشت. به همین دلیل تصمیم گرفتیم به این سفر برویم. اما اینجا یکی از دوستان که در آن زمان پستی نداشتند و حالا دارای منصبی شدند، اعلام کردند که مشکلات این دوستان اقتصادی است و به وزارت امور اقتصادی و دارایی مربوط می‌شود، اما نمی‌دانم چرا برگه‌ای که به آنها دادند، به این وزارت‌خانه مربوط نمی‌شد؟

عسگرپور در ادامه بیان کرد: ما در سفر مطلع شدیم که این اتفاق برای جعفر پناهی نیز افتاده است. با آخرین پیگیری‌هایی که انجام دادیم متوجه شدیم که پاسخ روشنی به این دوستان داده نشده است. به این همکاران گفتند باید به دادگاه انقلاب مراجعه کنید که آنجا هم پاسخگو نبودند. آنها به بازتاب این موضوع خیلی فکر نکردند. ما در حال حاضر در دوره ای هستیم که باید به این مسائل توجه کنیم. من هم نمی‌دانم باید برای پیگیری این موضوع به کجا رجوع کنم؟

وی تاکید کرد: وزارت ارشاد حتما باید به خاطر موضوع ممنوع الخروج شدن هنرمندان عکس العمل نشان دهد. یا این موضوع را حل و یا موضع خود را مشخص کند. این سلب مسئولیت شایسته نیست. این موضوع به ما مربوط می‌شود و باید در این زمینه شفاف سازی صورت گیرد.

مدیرعامل خانه سینما افزود: خبرگزاری مهر چند روز قبل از این سفر اسامی هنرمندان را اعلام کرده بود آنها می‌توانستند به من اطلاع دهند که دو نفر از اعضا شما دچار مشکل هستند و پرونده دارند. ما نمی‌گذاشتیم هزینه این موضوع سنگین شود. ولی آنها ترجیح دادند این هزینه سنگین اتفاق بیفتد. حداقل نگاه خیرخواهانه می‌توانست به این شکل باشد. فکر می‌کنم عزمی وجود دارد این موضوعات را پرهزینه کند و این اتفاق در حال رخ دادن است.

وی با اشاره به بازتاب این اتفاق در امریکا گفت: ما تا نمایش "گیلانه" که در آخرین شب بود منتظر این هنرمندان بودیم. که این اتفاق نیفتاد. البته اعضا هیئت اسکار به ما کمک زیادی کردند تا این سفر از نگاه سیاسی مصون بماند. حساسیت آنها بیشتر از ما بود.سالن‌های نمایش را کاملا کنترل می کردند. میزبانان برای برای ایجاد نشدن بازتاب منفی از این اتفاق به ما کمک زیادی کردند و خیلی محجوب با این موضوع برخورد شد.

عسگرپور در پاسخ به سوالی درباره صحبت‌های مجید شاه حسینی مدیر سابق بنیاد سینمایی فارابی درباره خانه سینما، گفت: برای نشان دادن دوستی و یا دشمنی قرار نیست فلسفه بافی شود. افکار عمومی می‌توانند قضاوت کنند. این هم یک نظر است. اگر کسی در اتاقش را ببندد، می‌شود یک دشمن، حالا همان دشمن می‌گوید دشمن سینما کیست؟ این دیگر از عجایب است. ایشان بزرگترین محدود کننده فارابی بودند اما بودجه این مرکز سرجایش بود!

وی همچنین درباره تغییرات و تحولات مدیران سینمایی گفت: نظر خاصی در این باره ندارم. دوستانی که آمدند از مجموعه سینما هستند و احتمالا می‌توانند از همکاری همکاران خودشان بهره‌مند شوند. شرایط به گونه‌ای شده که دیگر ما با معادله یک مجهولی روبرو نیستیم و دایره خودی‌ها تنگتر و غیر خودی‌ها گشادتر شده است. این باعث می‌شود نتوانیم به هم کمک کنیم. باید ببینیم دوستان چطور می‌توانند در قالب یک تیم سینما را فعال کنند.

مدیر عامل خانه سینما درباره حضور رضا کیانیان در سفر گفت: ما برای حضور وی 45 روز قبل اقدام کردیم. آقای مهرجویی نتوانستند با ما در سفر امریکا همراه شوند. به همین دلیل تصمیم گرفتیم یک بازیگر دیگر به گروه ملحق شود. البته ما می‌خواستیم از حضور آقای مهرجویی استفاده کنیم. به همین دلیل تا مشخص شدن وضعیت سفر ایشان کارهای کیانیان را پیگیری می‌کردیم.

وی همچنین درباره حضور رخشان بنی‌اعتماد در این سفر عنوان کرد: ایشان قبل از ما در امریکا بودند و از همان ابتدا قرار شد که در دو روز پایانی سفر به ما ملحق شوند که مربوط به جمع بندی ، امضاء تفاهم نامه و نمایش فیلم "گیلانه" بود. ایشان در این دو روز در کنار گروه بودند. حضور ایشان باعث شد که ما در تفاهم نامه لفظ سینمای مستند را اضافه کنیم.

عسگرپور درباره سفر سینماگران به فرانسه گفت: ما این سفر را حدود هشت ماه پیش پیگیری کردیم و می‌خواستیم اهالی سینما در حوزه فنی از مجتمع‌های سینمایی، استودیو‌های فیلمبرداری، صدا و تدوین دیدن و با مسئولین CNC و یونی فرانسه جلساتی برگزار کنند. اینگونه سفرها سابقه نداشته و باعث ایجاد رقابت بین صنوف می‌شود. امیدوارم بتوانیم تا پایان سال یک سفر دیگر به شرق داشته باشیم تا از سینمای هند و بالیوود دیدن کنیم.

تا پست بعدی

یا علی

مسعود رسام درگذشت

eghlimaaaaaaa — Mon, 02 Nov 2009 06:39:11 GMT

«مسعود رسام» كارگردان سينما و تلويزيون كه چندي پیش دچار بيماري شده بود و در بيمارستان عرفان تحت نظر پزشكان بود صبح امروز درگذشت.
براساس اين گزارش، «مسعود رسام» مدت‌ها بيمار بود و به تناوب در بيمارستان بستري می شد.
مسعود رسام، فارغ‌التحصيل كارگرداني از مدرسه عالي تلويزيون و سينما و تهيه‌كننده و كارگردان سريال‌هاي تلويزيوني به يادماندني چون همسران، مرواريد سرخ و سرزمين سبز است. دو فيلم «سيندرلا» و «علي وغول جنگل» نيز در كارنامه سينمايي وي به چشم مي‌خورند.
«بيژن بيرنگ» همكار ديرينه «مسعود رسام» گفت: جاي او در عرصه هنر بسيار خالي است و هيچ وقت پر نمي‌شود.
«بيژن بيرنگ» دوست و همكار نزديك مرحوم«مسعود رسام»، در گفت‌و‌گو با خبرنگار سينمايي فارس درباره درگذشت اين هنرمند، گفت: من حس مي‌كنم، كه يك دوست، يك رفيق و يك همكار عزيز را از دست دادم.
اين تهيه‌كننده تلويزيون كه در مجموعه‌هايي چون «همسران» و «خانه سبز» با رسام همكاري داشته، گفت: ما به هم خيلي نزديك بوديم و در شرايطي كه باور پذير نبود كه دونفر با هم كار كنند، ما 17-18 سال با هم كار كرديم.
بيرنگ در انتها در حالي كه بسيار متأثر بود، اظهار داشت: جاي ايشان بسيار خالي است، جاي خالي بعضي‌ها هيچ وقت پر نمي‌شود.

خدایش بیامرزاد

*******خالق خاطره های قشنگ.....خداحافظ

اهدا جوائز ابراهیم حاتمی کیا به موزه سینما

eghlimaaaaaaa — Sat, 31 Oct 2009 20:31:18 GMT

سلام به همه شما همراهان همیشگی این وبلاگ معذرت میخوام از تاخیرم...

باور کنید خبری از آقای حاتمی کیا در هیچ خبرگزاری درج نشده بود که من اون خبر رو برای شما بزارم....

سفر سینماگران هم به اتمام رسید....

و اما خبری که به تازگی از آقای حاتمی کیا دیدم.....

با هدف تكميل غرفه‌‌اش؛

«حاتمي‌كيا» دستخط و بخشي ديگر از جوايز خود را به «موزه‌سينما» مي‌دهد

خبرگزاري فارس: «ابراهيم حاتمي‌كيا» كه سال گذشته و در آستانه بزرگداشتش در جشنواره بيست و هفتم فيلم فجر جوايز و يادگاري‌هايش را به موزه سينما سپرده بود، قصد دارد با اهداي يادداشتي به موزه سينما غرفه خود را تكميل كند.

به گزارش خبرنگار سينمايي فارس، خالق فيلم‌هاي سينمايي «خاكستر سبز»، «بوي پيراهن يوسف»، «ديده‌بان» و «مهاجر» بهمن ماه سال گذشته با حضور در موزه سينما جوايز سينمايي‌ خود را به اين موزه سپرد اما به همين دليل، با صحبت‌هاي انجام گرفته، قرار است وي تعدادي ديگر از جوايز خود را به همراه دست‌خطي اختصاصي در اختيار موزه سينما قرار دهد تا علاقه‌مندان به سينما، بتوانند جوايز او را به همراه حس و حال او از اهداي آنها به موزه سينما از نزديك ببينند.
سيمرغ بلورين بهترين فيلم سينماي آسيا براي «به نام پدر»، تنديس كارگرداني از جشن خانه سينما براي «ارتفاع پست»، تنديس فيلمنامه و كارگرداني خانه سينما و سيمرغ بلورين بهترين فيلم براي «آژانس شيشه‌اي» از جشنواره فجر در كنار جوايز متعددي كه براي كارگرداني فيلم‌هايي نظير «از كرخه تا راين»، «آژانس شيشه‌اي»، «ارتفاع پست» و «به نام پدر» كسب كرده است از جمله جوايزي است كه اين فيلمساز جهت استفاده علاقه‌مندان به سينما رد اختيار موزه سينما قرار داده است.
براساس اين گزارش، موزه سينما از تمامي كارگرداناني كه جوايز خود را به موزه سينما اهدا كرده‌اند خواسته است تا يادداشتي اختصاصي را نيز براي اين موزه ارسال كنند كه در اولين گام يادداشت حاتمي‌كيا قرار است به موزه سينما تحويل داده شود.
به گزارش خبرنگار سينمايي فارس، «ابراهيم حاتمي‌كيا» با دريافت چهار سيمرغ بهترين فيلم و «مجيد مجيدي» با چهار سيمرغ بلورين كارگرداني جزو پر‌افتخارترين برندگان جشنواره فيلم فجر به شمار مي‌‌آيند.
انتهاي پيام/ا

******تنها خبر درج شده از ابراهیم حاتمی کیا در خبرگزاری ها

تا پست بعدی

یا علی

گزارشی از هشتمین روز سفر سینماگران

eghlimaaaaaaa — Tue, 20 Oct 2009 19:58:18 GMT

سلام به همه شما همراهان همیشگی این وبلاگ

از روز اول سفر سینماگران به آکادمی اسکار همراه این وبلاگ بودید با گزارش هر روزه

این بار هم گزارشی داریم از روز هشتم سفر سینماگران به اکادمی اسکار:

در روز هشتم این سفر فیلمهای گیلانه و هفت و پنجچ دقیقه به نمایش در اومدن به گزارش خبرگزاری مهر:

به گزارش خبرگزاری مهر، هشتمین روز بازدید سینماگران میهمان آکادمی علوم و هنرهای سینمایی با بازدید از استودیو سونی پیکچرز ادامه یافت. قائم‌مقام ارتباطات و بازاریابی بخش دیجیتال استودیو در پاسخ به سوال رضا میرکریمی درباره اینکه چه مدت صرف تولید استوری بورد یک فیلم 90 دقیقه‌ای می‌شود گفت: بین 12 تا 16 ما به طول می‌انجامد.

در ادامه سینماگران ایرانی از چهار استیج بزرگ که هر کدام دارای 12 متر ارتفاع و 5000 متر مربع فضا بود دیدن کردند. در یکی از این استیج‌های متوسط عملیات ساخت یک سالن اپرا رو به اتمام بود. ایرانی‌ها به سمت بزرگترین استیج آمریکای شمالی که 14 هزار متر مربع وسعت و 34 متر ارتفاع دارد رفتند.

یک سالن بزرگ برای اجرای زنده موسیقی با ظرفیت 85 نوازنده در این بخش بود. هاوارد لندن مدیر استودیو موسیقی و عضو آکادمی اسکار گفت: دو سوم خدمات ما برای سایر استودیوها است. به این دلیل که ما هم فناوری پیشرفته داریم و هم کارشناسان باتجربه‌تر و اینکه سونی از حضور هنرمندان بزرگ حمایت می‌کند.

مبلغی حدود 50 دلار روی میز بزرگ تدوین موسیقی بود که عسگرپور به طنز پرسید کارهای بزرگ را نقدی حساب می‌کنید که او گفت خرافه‌ای بین تهیه‌کنندگان رواج یافته که چون ضبط موسیقی آخرین مرحله تولید است انعام بدهند فیلمشان می‌فروشد. همه انعام می‌دهند ما صرف امور خیریه می‌کنیم. اخیراً یکی از همکاران ما فوت کرد و ما انعام چهار ماه گذشته را به فرزندش دادیم.

پس از ترک استودیو موسیقی و صدا هیئت ایرانی به سالن نمایشی هدایت شدند که عملیات بررسی نهایی آخرین فیلم سونی در حال انجام بود و از هیئت ایرانی خواسته شد از این فیلم چیزی نگویند و ننویسند. ساعت 19:30 "گیلانه" با حضور بنی‌اعتماد و "هفت و پنج دقیقه" با حضور عسگرپور، رضا کیانیان و فرهاد توحیدی در سالن دان پیتر به نمایش درآمد.

پس از نمایش "گیلانه" آلفره وودارد عضو آکادمی اسکار نقش گیلانه با بازی فاطمه معتمد آریا را ستود و آن را همطراز مریل استریپ دانست. بنی‌اعتماد با اظهار تاسف از حاضر نبودن معتمد آریا در این جلسه به پرسش‌ها پاسخ داد و درباره اینکه آینده فیلمسازان را چگونه می‌بینید گفت: آینده فیلمسازی در ایران درخشانتر از گذشته و ناشی از درک درست جوانان است.

****بازی فاطمه معتمد آریا در گیلانه بی نظیر بود...در خیلی از مواقع بهرام رادان(که البته اونم بازی فوق العاده ای داشت)مبهوت بازی بی نظیر این بازیگر بزرگ سینمای ایران......

تا پست بعدی

یا علی

گزارش روز هفتم و یادداشتی از رضا کیانیان

eghlimaaaaaaa — Sun, 18 Oct 2009 20:20:28 GMT

سلام به همه شما همراهان همیشگی این وبلاگ

گزارش روز هفتم سینماگران رو داریم و همین طور یادداشتی از رضا کیانیان

گزارش روز هفتم:

هفتمين روز ديدار سينماگران ميهمان اکادمي با ديدار از استوديوي طراحي وسايل و تجهيزات نوري آغاز شد.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،پس طي کردن بيست دقيقه از خيابان‌هاي مختلف لس‌آنجلس

به‌ يک مجموعه خيابان با عرض بزرگتر مي‌رسند.محوطه‌اي سوله مانند، در که باز مي‌شود، مرد ميان سال پر انرژي به گروه خوش امد مي‌گويد. وارد سوله که مي‌شوند با يک دکور بافضاي طراحي شده داخلي خانه‌هاي دهه 70 امريکايي شامل: مبلمان پارچه‌اي، شومينه، چندين قاب عکس و نقاشي، ماشين تايپ قديمي، يک مجسمه خروس چيني و آنسو تر يک راه پله چوبي که به طبقه بالا مي‌رود، ديده مي‌شود.

روبروي اين دکور طراحي شده هم چندين صندلي بصورت نيم‌دايره چيده شده‌اند. روبروي اين صندلي‌ها، پشت به دکور نيز يک صندلي بلند کارگرداني است که روي تکيه‌گاه پارچه‌اي‌اش نوشته شده لاري پارکر .لاري پارکر مدير اين کمپاني براي سينماگران ايراني توضيح مي‌دهد که اين کمپاني از سال 1920 زير مجموعه کمپاني بزرگ‌ام جي‌ام بوده است. ولي اکنون يک کمپاني بزرگ انگليس آنها را خريده و ما اينجا تمامي اثاث و لوازم لازم براي نورپردازي را توليد و به فيلمسازان کرايه مي‌دهيم.

لاري پارکر اضافه مي‌کند که در طول سال بين 2000 تا 3000 دانشجو دارد که در برنامه‌هاي روزانه و يا هفتگي براي اينها در همين کمپاني(کارگاه و انبار لوازم نور)تدريس مي‌کند والبته به دليل ارتباط خوبي که با فيلمسازان دارد برا ي برخي از انها هم کار فراهم کرده است.

او مي‌گويد که آموزش‌اش دو پاره دارد، يکي آموزش نور و نحوه استفاده از لوازم نورپردازي است و بخش ديگر امنيت و ايمني کار با تجهيزات برقي.

او مي‌افزايد که در همين محل براي دانشجويان تدريس مي‌کند و از دکور پشت سرش براي شرح و بيان عملي کارگاه آموزشي‌اش استفاده مي‌کند.

او نخست چندين مدل دستگاه نورپردازي که پدر بزرگش طراحي و ساخته است را با پرتاب نور بر دکور نشان مي‌دهد . پس از ان انواع و اقسام دستگاه‌هاي طراحي و ساخته شده خودش را براي تنطيم نور ملايم، نيم رخ و نور مستقيمي که کل فضا را بطور يکنواخت و مساوي دوپاره مي‌کند را با گروه مشق و تمرين مي‌کند.

او توضيح مي‌دهد که هرچه پخش‌کننده نور را به بازيگر يا سوژه نزديک‌تر کنيم، سايه‌ها کم‌تر مي‌شود.

رخشان بني اعتماد از دو دستگاه نور پردازاين کمپاني به‌عنوان لوازم ضروري مورد نياز سينماي ايران ياد

مي‌کند.

او شرح مي‌دهد که در جريان فيلمبرداري پارک ژوراسيک 3 براي فيلمبرداري مجدد يک صحنه خارجي که حالا ناچار بودند در استوديو دوباره تکرار کنند دستگاهي طراحي کرده که نور ستوني و موازي را هم چون تابش نور از ميان برگ درختان در جنگل تداعي کرده به نمايش مي‌گذارد.

گروه پروژکتورهاي متعدد و متفاوت اين کمپاني را با توضيحات لاري تجربه مي‌کنند.

بازديد از کمپاني mole richardsonبا ديدار از انبار لوازم و تجهيزات که به‌دقت و انضباط يک سربازخانه نظامي چيده شده بود به پايان مي‌رسد.

برنامه بعدي گروه ديدار از نمايشگاه پوسترهاي سينمايي از گنجينه شخصي(paul crifo) است که در سالن ساختمان مرکزي آکادمي علوم و هنر هاي سينمايي به نمايش قرار دارد.

مجموعه‌اي از 85 پوستر فيلم که از 1942 تا 1986 را شامل مي شود.اين نمايشگاه ترکيبي از طراحي ساده سياه قلم، عکس، کلاژ و نقاشي است که همه در معرفي و اظلاع رساني فيلم بکار گرفته شده‌اند والبته با آنچه که طي سال‌هاي اخير در ايران رايج است که صرفا پرتره بازيگران اصلي فيلم به عنوان پوستر شناخته

مي‌شود،بسيار متفاوت است.

سينماگران ايراني براي حضور در يک جلسه رسمي با مقامات آکادمي به طبقه هفتم ساختمان مرکزي آکادمي هدايت مي‌شوند.

ديوارهاي راهروهاي ساختمان پر است از عکس‌هاي مراسم جذاب اعطاي مجسمه اسکار و عکس‌هاي دست جمعي برندگان جايزه اسکار.نزديک اتاق کنفرانس بر روي ديواره‌اي تصوير پرتره 31 رئيس اکادمي بطور منظم نصب ودر زير هريک تاريخ رياست آنان درج شده است.

جلسه با صرف ناهاري ساده و خود پذيرايي آغاز مي‌شود.انت بننيگ(بازيگر و رئيس صنف بازيگران اکادمي)بوروس ديويس(معاون اجرايي اکادمي)سيد گانيس(رئيس پيشين آکادمي که دو روز پس از برگزاري جشن اسکار در ماه فوريه به ايران سفر کرده بود)الن هارينگتون(مدير امور برنامه هاي ويژه و هماهنگ کننده اين سفر)ويليام هوربورگ(تهيه کننده مستقل عضو سفر کرده به ايران)ريک روبرسون(مدير امر اداري)کيم روش(مدير امور اعضاي اکادمي)تام شراک(رياست آکادمي)تورن اسوي تيل(مدير جوايز)مي سلي يونگر(مدير روابط عمومي)الفري وودارد(بازيگر و عضو آکادمي) دراين جلسه رسمي حضور دارند.

نخست الن هارينگتون گزارشي از برنامه سفر ايرانيان تاکنون ارايه مي‌کند.آنگاه حاضران بصورت بسيار کوتاه به معرفي خودشان و اميد شان به استمرار اين گونه ارتباطات و فعاليت‌ها مي‌پردازند.

پس از ان سيد گانيس عسگر پور و تام شراک نقطه نظراتشان را درباره چگونگي گام‌هاي عملي براي تداوم اين ارتباط بيان مي‌کنند.

پيش‌نويس موافقت‌نامه‌اي تنظيم شده است دو نکته ديگر در خصوص ترميم و مرمت فيلم‌هاي تاريخ سينماي ايران و تشکيل کميته بررسي راه‌هاي همکاري‌هاي مشترک به پيش‌نويس اضافه مي‌شود. همه حاضران در کنار هم عکس دست جمعي مي‌گيرند.

در پايان اين نشست، دو قطعه گليم با نقوش ايراني به سنت سپاس از مهمانوازي توسط هيات ايراني به دو رئيس پيشين و فعلي آکادمي تقديم مي شود.

آکادمي با 15 زير شاخه نظير:کارگرداني،بازيگري،طراحي صحنه ولباس،روابط عمومي و تبليغات فيلم،مستند و... تشکيل شده است. اداره اکادمي با سازماني در 22 بخش شامل: ارشيو فيلم ،مرکز مطالعات و تحقيقات سينمايي،امور اعضاء،بازاريابي،امور مالي،امور کارکنان،مديران اجرايي،مديريت نامزدها و جوايز اسکار،روابط عمومي و اطلاع رساني،دبيرخانه هيات رئيسه،دريافت و بازگرداندن آثار و... با 220 کارمند و مدير اداره مي شود. همه منابع مالي آکادمي توسط فروش حقوق پخش ميهماني جشن اعطاي جوايز اسکار و حاميان مالي اين جشن سينمايي تامين مي‌شود.

پايان بخش برنامه‌هاي روز هفتم ديدار از شرکت استعداد يابي((UTA بود.دو تن از مديران اين شرکت زوج ايراني از نسل سوم هستند که چند جمله‌اي فارسي مي‌فهمند و مي‌توانند با مخلوط کلمات فارسي نظر و کلام خود را بيان کنند.

اين شرکت نقش واسطه را براي کمپاني‌ها و استوديوهاي فيلمسازي براي کشف فيلمنامه نويس،کارگردان و بازيگر ايفا مي‌کند. همچنين در صورت قبول يک فيلمنامه يا يک پروژه فيلمسازي عمليات جذب سرمايه را نيز انجام مي‌دهد.

کيانيان از آنان مي‌پرسد؛ چگونه شما به اين جواني تصميم مي‌گيريد و فيلمي را مي‌پذيريد؟"اشلي"يکي از مديران ايراني پاسخ مي‌دهد اينکار نيازمند مطالعه مستمر و تمام وقت است و اين يعني نيازمند انرژي ووقت زياد و البته که مطالعه سوابق هر مشتري کمک کننده به ما براي تصميم گيري قبول يا رد پروژه ها و مشتريان است.

10 درصد از قرارداد مشتريان سهم اين شرکت است اما براي بازريابي تا 3% از ميزان سرمايه را به‌عنوان خدمات خود تصاحب مي‌کند.

در پايان اين روز فيلم «مادر» ساخته مرحوم علي حاتمي در سالن سينماي دان پيتر نمايش داده شد، در ادامه امين تارخ پس از درخواست يک دقيقه سکوت به خاطر مرحوم علي حاتمي به پرسشهاي الن هارينگتون که جلسه را اداره مي‌کرد پاسخ گفت.

پس از آن فيلم پرونده هاوانا به کارگرداني عليرضا رئيسيان در همان سينما نمايش داده شد. عليرضا رئيسيان علت کيفيت پايين فيلم نمايش داده شده را گمشدن يا در اختيار قرار ندان نسخه 35 ميليمتري فيلم دانست و اضافه کرد که يک نسخه تيپ آن به عوض نسخه سينمايي از سوي بنياد سينمايي فارابي در اختيار گروه اعزامي قرار داده شد که با همين کيفيت به نمايش درآمده است.

الن هارينگتون از اين که اينگونه فيلمهاي حادثه‌اي در سينماي ايران ساخته مي‌شود، ابزار شگفتي کرد و پرسيد واکنش مردم نسبت به اين فيلم چه بوده است.

عليرضا رئيسيان در جواب گفت: که اين فيلم جز در جشنواره فيلم فجر متاسفانه براي عموم به نمايش در نيامده است.

فرهاد توحيدي نيز (نويسنده‌ي فيلم‌نامه ) گفت: اين سناريو بر اساس يک واقعيت اجتماعي نوشته شده است و در پاسخ به اين گونه فيلمها در ايران زياد ساخته مي‌شود گفت: خير.

اين برنامه ساعت 22.30 روز 15 اکتبر به پايان رسيد.

انتهاي پيام

یاداشتی از رضا کیانیان در مورد این سفر

رضا كيانيان بازيگر سينماي ايران كه اين روزها در سفر سينماگران به آكادمي اسكار حضور دارد در نوشتاري به بخش سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با عنوان «به همين سادگي» نوشت:«وقتي براي اولين گفتگو رو در رو با تماشاگراني که در دانشگاه يو سي‌ ال‌ اي منتظر ما بودند. روي صندلي‌هامان نشستيم و چشم در چشم آنان دوختيم هنوز نمي‌دانستيم چه مي‌خواهيم بگوييم.

هنوز نمايش فيلم‌هامان شروع نشده بود. هنوز خستگي راه، رهايمان نکرده بود. جابجايي شب و روز ذهنمان را آشفته کرده بود. مدير پيشين آکادمي جلسه را اداره مي‌کرد. با احترام ما را معرفي کرد. نگران بود به خاطر شرايط ملتهب اجتماعي ايران جلسه به تنش بيانجامد.

خبر توقيف پاسپورت‌هاي سيمين و مجتبي را هم مي‌دانست. قبل از شروع جلسه چند تا از تماشاگران در اين‌باره از ما سئوال کرده بودند و ما تاسف خود را ابراز کرده بوديم و آنها خوشحال بودند که ما آمده بوديم.همه از ما سئوال داشتند. همه چيز را از تلويزيون‌هاي خودشان ديده بودند. حالا مي‌خواستند از ما بپرسند و مثل هميشه از سانسور. در هر کشوري که مي‌رويم اين سئوال هميشه موجود است.

آقاي سيد گنيس رئيس پيشين اکادمي اسکار بعد از معرفي از ما خواست شروع کنيم. همه به فرهاد توحيدي نگاه کرديم. او سخنگوي گروه ايراني در امريکاست. فرهاد با آرامش شروع کرد.

گفت:چيزي که دو ملت ايران و امريکا را به هم نزديک مي‌کند اين است که هر دو فکر مي‌کنند، بزرگترين ملت دنيا هستند. خنده سالن را پر کرد.

فرهاد ادامه داد که چرا آمده‌ايم و چه مي‌خواهيم. واين طنز تا آخر با او بود. و خنده‌هاي جمعي گاه به گاه فضا را آرام مي‌کرد. حال خوبي بر فضا حاکم شد.همه چيز با طنز آغشته شده بود. مي‌گفتيم و مي‌خنديديم. همان طنز ايراني که در سخت‌ترين شرايط به کمک ما مي‌آيد تا بتوانيم تحمل کنيم.

در مورد مشکل‌ترين مسايل به راحتي مي‌گفتيم. تلخ‌ترين مسايل با شيريني طنز بيان مي‌شد. هيچ سئوالي بي‌پاسخ نماند. از هيچ سئوالي فرار نمي‌کرديم. به‌راحتي حرف مي‌زديم وبه‌راحتي پذيرفته مي‌شد. زبان مشترکمان را يافته بوديم و اين جادوي هنر نمايش است. انها هم براي پاسخ‌هاي روشن و طنزآميز ما کف مي‌زدند.

هيجان زده شده بودند و ما هم هيجان زده بوديم.و آن سئوال هميشگي هم پرسيده شد.سانسور..سانسور در سينماي ايران.

نوبت من بود و من بايد پاسخ مي‌دادم.گفتم که نگفتن بعضي چيزها و نشان ندادن برخي چيزها در سينما سخت‌تر از نشان دادن و گفتن آنهاست.اضافه کردم فيلم «رواني» هيچکاک را که ديده‌ايد. اگر صحنه قتل را واضح و روشن نشان مي‌داد ما يکي از بهترين فيلم‌هاي سينمايي را از دست داده بوديم. وقتي آن سکانس را تماشا

مي‌کنيم. تخيل ما به‌جاي قاتل و مقتول کار مي‌کند.هر دو را تخيل مي‌کنيم. اين تخيل ماست که آن صحنه را جاوداني کرده است. و اين هوش هيچکاک است که تخيل ما را بکار گرفته است.صحنه‌هاي عاشقانه هم همينطور است. اگر صحنه را نشان بدهي فقط يکبار و يک جور ديده مي‌شود. اما اگر صحنه را نشان ندهي به تعداد تماشاگران تخيل مي‌شود و به تعداد تماشاگران گسترش مي‌يابد.

نشان ندادن، تخيل کارگردان و تماشاگر را گسترش مي‌دهد. و چند مثال ديگر هم زدم و گفتم سينماي ايران با اين چيزها به شکل خلاقانه برخورد کرده است و ما همه چيز را مي‌گوييم و همه چيز را نشان مي‌دهيم. اما نه روي پرده بلکه در ذهن شما. مثل امشب که زبان مشترکي يافته‌ايم. اين حرف‌ها در ستايش سانسور بود و ما حاضريم براي پيشرفت سينماي شما آن را به شما قرض بدهيم و آزادي‌هاي حرفه‌اي شما را بگيريم و قدر بياساييم تا کمي هم استراحت کنيم.

تماشاگران کف زدند و بعد از اتمام جلسه هم ما را رها نکردند. سئوال پشت سئوال آنقدر که مسئولان سالن ما را جدا کردند. حالمان خوب بود.حال تماشاگران هم خوب بود. شايد قبل از جلسه به فکر جواب‌هاي ديپلماتيک بوديم.اما شروع خوب فرهاد و خنده و اشتياق تماشاگران ما را از ديپلماسي دور کرد. شديم همان که بوديم و حرف زديم از همان که هستيم. از سينما،از مردم ،ازسانسور،از اکنون و از اينده .. به همين سادگي.

و فيلم رضا مير کريمي هم نقطه پايان خوبي بود براي آن شب.»

انتهاي پيام

****تا پست بعدی

و گزارشی از روزهای آتی این سفر

یا علی

گزارش روز پنجم و ششم حضور سینماگران در اکادمی اسکار

eghlimaaaaaaa — Fri, 16 Oct 2009 07:37:18 GMT

سلام به همه شما همراهان همیشگی این وبلاگ

در طی حضور سینماگران در اکادمی اسکار به دلیل بودن آقای حاتمی کیا در بین این سینماگران سعی کردم گزارشی کامل از تمام روزها رو داشته باشم

و حالا گزارش روز پنجم و ششم.....

گزارشی از روز پنجم

در پنجمين روز سفر به لس‌آنجلس؛

خانه سينمايي‌ها از تجهيزات سينمايي آرك‌لايت بازديد كردند

خبرگزاري فارس: پنجمين روز از ديدار سينماگران ايراني از لس آنجلس با ديدار از مجموعه سينمايي «آرك لايت»كمپاني صوتي – تصويري دالبي و تماشاي فيلم سينمايي «پارانورمال» و نمايش «مدآ» سپري شد.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از روابط عمومي خانه سينما، پنجمين روز از ديدار سينماگران ايراني از لس آنجلس با ديدار از مجموعه سينمايي «آرك لايت» كمپاني صوتي – تصويري دالبي و تماشاي فيلم سينمايي «پارانورمال» و نمايش «مدآ» سپري شد.
هيات سينماگران ايراني صبح امروز13 اكتبر در ادامه برنامه‌هاي شان از مجموعه سينمايي آرك لايت بازديد كردند.
اين مجموعه كه در شهر لس‌آنجلس واقع شده و در نوع خود بي‌نظير است، داراي 15 سالن نمايش است كه از اين تعداد 7 سالن آن مخصوص نمايش آثار ديجيتالي و 7 سالن آن ويژه نمايش پرينت از نوع 35 و 70 ميليمتري است. گنجايش سالن‌ها از 250 صندلي تا 400 صندلي است كه البته يك سالن بزرگ 850 صندلي نيز ميدان‌دار مجموعه سالن‌هاي اين مجتمع بزرگ است.
بنا به گفته مدير اين مجموعه فقط در سال گذشته ميلادي سالن 850 نفره ميزبان 5/4 ميليون تماشاگر بوده است. قراردادهاي فروش فيلم‌ها در اين مجموعه به طور ميانگين بين دو و تا حداكثر چهار هفته است و مدير مجموعه مي‌تواند نسبت به تغيير سالن سينماهاي نمايش‌دهنده فيلم‌هاي طرف قرارداد بر اساس ميزان استقبال مردم اقدام كند. مدير اين مجموعه سينمايي توضيح داد كه ميزان درصد فروش عايدي اين مجموعه سينمايي در هفته نخست نمايش فيلم‌ها كم‌تر از پنجاه درصد ميزان فروش بليت‌هاست و در روزهاي بعد از هفته اول به تدريج افزايش مي‌يابد تا انگيزه كافي براي انجام تبليغات فيلم توسط استوديوي توليد كننده و توزيع كننده فيلم وجود داشته باشد.
اين مجموعه سينمايي كه داراي چندين كافي شاپ، محل عرضه محصولات سمعي بصري، كتاب و رستوران بود. با استفاده از سامانه اعطاي امتياز به خريداران بليت‌هاي سينما به آنها اين امكان را مي‌دهد تا با حضور مستمر در طول سال در مجموعه سينمايي «آرك لايت» امكان برخورداري از تخفيف‌هاي ويژه در ارايه ساير محصولات عرضه شده در سينما را داشته باشند.

دومين بخش از برنامه امروز هيأت ايراني، بازديد از آرشيو فيلم آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي بود. آرشيو آكادمي در يكي از ساختمان‌هاي سه گانه آكادمي واقع شده كه به‌زودي نيز عمليات ساخت موزه آكادمي در زمين‌هاي خريداري شده همان محل آغاز مي‌شود. اين ساختمان، ابتدا متعلق به شركت تلويزيوني «اي بي سي» بوده و پس از آن كمپاني تلويزيوني «سي بي سي» بوده كه در سال 1948 بنا شده است و آكادمي، آن را در سال 2000 ميلادي خريداري مي‌كند. آكادمي از سال 1930 اقدام به جمع‌آوري فيلم براي آرشيو خود كرده، اما آرشيو كنوني به‌عنوان يك تشكل سازمان يافته از سال 1990 شكل گرفته است. اينك در آرشيو فيلم آكادمي بيش از يكصد هزار فيلم با فرمت هاي متفاوت نگهداري مي‌شود. در فضاي نخسين ساختمان اين آرشيو با سالن سينمايي مواجه مي شويم كه سالني بسيار مجهز با شش سامانه نمايش (2 پروژكتور 16،2 پروژكتور 35 و 2 پروژكتور نمايش 70 ميليمتري امكان نمايش فيلم را فراهم مي‌كنند.) به نام پيشگام جلوه‌هاي نمايشي هاليوود «لين وود دان» كه تا پايان دهه 70 ميلادي نيز فعال بود، نامگذاري كرده‌اند. مدير لهستاني تبار آرشيو آكادمي پس از معرفي سالن سينماي آكادمي كه بطور معمول و بر اساس جدول ماهانه اقدام به نمايش فيلم‌هاي سينمايي با موضوعات تاريخ سينما، مرور بر آثار فيلمسازان مشهور و نمايش‌هاي موضوعي مي‌كند، به معرفي ديگر بخش‌هاي آرشيو شامل بخش پاكيزگي فيلم/بررسي و مرمت آثار و محل نگهداري آثار سينمايي پرداخت. اين آرشيو با داشتن نخستين آثار اديسون در «كينه توسكوپ» در سال 1900 و نخستين فيلم سينمايي سال 1912 را نگهداري مي‌كند. فيلم‌هاي اين آرشيو در محلي با ديواره‌هاي بتوني در سه طبقه با دماي 5درجه سانتيگراد و سامانه ضد حريق تخليه‌كننده اكسيژن، مراقبت مي‌شود.
سومين بخش از ديدار امروز سينماگران ايراني، بازديد از كمپاني فن‌آوري‌هاي صوتي – تصويري دالبي است. آقاي دوگ كه پيشتر از مديران آكادمي بوده و اينك مسئوليت بخش فني تصويري اين كمپاني را بر عهده دارد، راهنمايي و معرفي كمپاني را براي مهمانان ايراني عهده‌دار است.
وي توضيح مي‌دهد كه در سال 2002 كمپاني دالبي براي به روز داشتن خود در جهان روبه ديجيتال شده اقدام به خريد كمپاني دموگرافي كرد و از آن زمان تاكنون در زمينه فناوري تصاوير ديجيتال و سه‌بعدي فعاليت مي كند. او پيش‌بيني مي‌كند تا ده سال آينده استوديوهاي فيلمسازي آمريكا، كره و ژاپن توليدات‌شان را ديجيتال كنند كه هم از حيث كيفيت نمايشي بالاست هم از نظر ارزاني حمل و نقل و انتقال نسخه‌هاي آثار به سينماهاست پس از توضيحات آقاي داگ ما را به سمت سالن سينمايي در همان ساختمان هدايت مي‌كند. در اين سالن گروه سينماگران ايراني با آخرين نمونه هاي فن‌آوري سه بعدي با ديدن 4 ميان پرده آشنا مي‌شوند. پس از آن يكي از سينماگران ايراني از علت عدم ارايه اين فنآوري به سينماي ايران پرسيد كه وي موضوع را به سياست مربوط دانست. آقاي دووگ در پايان اين ديدار اظهار اميدواري كرد كه بزودي سياست از عرصه هنر كنار رود تا همه هنرمندان بتوانند از آخرين دستآوردهاي بشري در كارهاي‌شان استفاده كنند.
پايان‌بخش برنامه‌هاي امروز انتخاب تماشاي فيلمي با بودجه توليدي بسيار ارزان قيمت(11000 دلار)و استقبال عالي (كه در رده جهارم فروش سينماي آمريكا) به نام «پارانورمال» و يا رفتن به تماشاي تئاتر «مدآ» با بازيگري آنت بنينگ از اعضاي هيات مديره آكادمي كه در زمستان گذشته به ايران هم سفر كرده بود.
انتهاي پيام/ا

****گزارشی از روز ششم

گزارش روز ششم حضور سينماگران ايراني‌ در لس‌آنجلس؛

هيات اعزامي خانه سينما در كلاس درس دانشگاه «يواس‌سي» نشست

خبرگزاري فارس: ششمين روز از ديدار سينماگران ايراني به حضور در دانشكده سينما و هنر دانشگاه «يو اس سي» كاليفرنيا، حضور در يكي از كلاس‌هاي درس و گفت‌وگوي سينماگران ايراني با دانشجويان آمريكايي گذشت.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از روابط عمومي خانه سينما، ششمين روز از ديدار سينماگران ايراني به حضور در دانشكده سينما و هنر دانشگاه «يو اس سي» كاليفرنيا گذشت.
بنا بر اين گزارش، در اين روز، گروه سينماگران ايراني به دفتر تهيه كنندگي دانشجويان هدايت شدند.
دراين دانشكده دانشجويان همه رشته ها را بطور موازي و همزمان مطالعه مي كنند.انها بايد فيلمبرداري، طراحي صحنه، كارگرداني، تهيه‌كنندگي و تدوين را تجربه كنند.اتاق توليد و ضبط افكت صدا جاي بعدي است كه ديده مي‌شود.
در راهروهاي اين بنا پوسترهاي فيلم‌هاي آمريكايي كه به زبان‌هاي ديگر دنيا است (از مجموعه شخصي جورج لوكاس هديه شده به دانشكده) همه‌جا به چشم مي‌خورند. تابلوهاي راهنماي اين دانشكده علاوه بر عنوان دفتر و شماره به خط بريل براي خوانش نابينايان نيز نوشته شده است.
بخش تدوين تصوير اين دانشكده داراي 150 ست تدوين در چهار سالن با فضاي كارگاهي باز است. اما 10 دفتر خصوصي تدوين صدا براي دانشجويان پيش بيني شده كه دانشجويان از ساعت 9 بامداد تا ساعت 12 شب با وقت قبلي و هريك با هارد ديسك‌هاي ويژه خودشان كه در اختيار دانشكده است، مي‌توانند از اين امكانات استفاده كنند.
مسئول معرفي دانشگاه براي گروه شرح مي دهد كه دانشجويان مكلفند همه افكت ها را خودشان توليد و ضبط كنند. او البته اضافه مي‌كند كه براي موسيقي فيلم دانشكده يك آرشيو قابل توجه از آثار دانشجويي در اختيار دارد كه دانشجويان براي كارهاي‌شان بدون نگراني از بابت خريد حقوق مادي و معنوي آنها مي‌تواند از آنها استفاده كنند.
«بكر» در پاسخ يكي از اعضاي گروه كه آيا اين دانشكده در غير آمريكا شعبه دارد، پاسخ مي‌دهد كه دو سال گذشته پادشاهي اردن يك دانشكده اردني سينما با همكاري اين دانشكده تاسيس شده و سه دانشجوي ايراني نيز در آن مشغول تحصيل هستند.
دانشكده هنر و سينماي «يو اس سي» داراي 80 مدرس تمام وقت و 150 مدرس پاره وقت است كه دست كم هر كدام در طول سال يك كارگاه آموزشي چهار ساعته را اداره مي‌كنند.
كلاس‌هاي دروس تئوريك 40 تا 60 نفره و بقيه كلاس ها 30 تا 40 نفره است اما دو كلاس فيلمنامه نويسي و تهيه كنندگي به دليل اهميت كار بيشتر و توجه اساتيد به نظارت بهتر بر كار دانشجويان، زير بيست نفر تشكيل مي‌شود.
بازديد از كارگاه و استوديو مجازي موشن پيكچر محل بعدي است كه سينماگران ايراني با آن آشنا مي شوند.
مركز پژوهش بازي‌هاي رايانه‌اي نيز توسط يك دانشجوي ايراني تبار براي مهمانان معرفي مي‌شود.
اين مركز با كار كردن بر روي برنامه‌هايي كه قدري از سطح رايج بازار بالاتر و متفاوت است سعي در پژوهش در اين زمينه و ارتقاي ذايقه مخاطبان بازي‌هاي رايانه‌اي دارد.
سينماگران ايراني ناهار را با رئيس وچهار تن از اساتيد اين دانشكده با بحث و گفتگو صرف مي‌كنند.
اساتيد دانشكده بسيار مشتاقند تا از چگونگي آموزش در ايران بدانند و فرهاد توحيدي و عليرضا رئيسيان عمدتا پاسخگوي آنهايند.

پس ازناهار گروه به كلاس درس سينماي جهان مي‌روند. استاد در حال تدريس است كه با حضور گروه استاد جايش را به خانم الن هرينگتون رئيس برنامه‌هاي ويژه آكادمي مي‌دهد تا مهمانان را معرفي كند.
پس از معرفي مهمانان استاد از مسئول نمايش فيلم مي‌خواهد كه از فيلم كلوزآپ ساخته عباس كيارستمي را نمايش دهد.
پس از آن؛ از هيات ايراني مي‌خواهد تا درباره سينماي ايران صحبت كنند.
رضا كيانيان به توضيح جامعي از قدمت 108 ساله سينماي ايران و شكل گيري سينماي ايراني و به چگونگي حضوربازيگران تئاتر در سينما و روند پيدايش موج نوي سينماي ايران متاثر از سينماي فرانسه مي پردازد.
وي پس از ان به پيشينه فيلمسازي عباس كيارستمي اشاره كرده و مي افزايد كه او طي اين سال ها كوشيده است تا هر آنچه را مي‌تواند از سينما حذف كند، تجربه كند.
كيانيان شرح مي‌دهد كه عباس كيارستمي بازيگر،فيلمبردار،طراح صحنه ...را از سينمايش حذف كرده و مدام در حال فعاليت پژوهشي و آزمايشگاهي است و البته اضافه مي‌كند كه كيارستمي با يك فيلمبردار حرفه‌اي و يك بازيگر مشهور فرانسوي در ايتاليا به تازگي فيلمي را تمام كرده است كه اين نشان از بازگشتي نو به سينماي قصه گو است والبته به سياق خودش.
محمد مهدي عسگرپور اما پاسخگوي پرسش‌هاي دانشجويان در باره پروسه فيلمسازي از توليد تا نمايش و نظارت و سانسور در سينماي ايران است.
دانشجويي از فرهاد توحيدي مي‌پرسد كه فيلمنامه‌نويسان ايراني براي عرضه كارشان چه بايد بكنند؟ دانشجويان از تاثير فيلمسازان خارجي به ويژه امريكايي بر سينماگران ايراني مي پرسند و هريك از سينماگران نام يك يا چند تن از سينماگران خارجي را بر زبان مي‌آورند. ديگر دانشجويي از حضور زنان در سينماي ايران به عنوان فيلمساز جويا مي شود .و دست آخر يكي مي پرسد بنظر شما آينده از ان كدام است سينما يعني پرينت فيلم يا سينما ديجيتال؟
اين برنامه در ساعت 16.30 به پايان رسيد و دانشجويان با دست زدن هاي ممتد سينماگران ايراني را بدرقه كردند.
انتهاي پيام/ا

لینک های خبری مرتبط

سینماگران ایرانی به تماشای یک فیلم و یک نمایش نشستند................لینک

توضیحات فاطمه معتمد اریا به خاطر بازماندن از سفر اسکار..........................لینک

تا پست بعدی

و گزارشی از روزهای آتی سفر سینماگران

یا علی

گزارش روز سوم و چهارم سینماگران در آکادمی اسکار

eghlimaaaaaaa — Tue, 13 Oct 2009 08:52:18 GMT

سلام به همه شما همراهان همیشگی این وبلاگ

گزارشی داریم از سومین و چهارمین روز حضور سینماگران در آکادمی اسکار:

گزارش روز سوم:

راعي به نمايش درآمد سفر به هيدالو مجتبي
گزارشي از سومين روز حضور هيات اعزامي سينماگران ايراني به‌ اسکار

ديدار از موزه هنرهاي تجسمي گتي، بازديد از نخستين اسکله لس‌انجلس و نمايش فيلم «سفر به هيدالو» مجموعه برنامه‌هاي سومين روز هيات سينماگران ايران به امريکا به‌شمار مي‌رود.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، طبق اعلام خانه سينما،«ژان پل گتي» ثروتمند آمريکايي در سال 1983 بمنظور تاسيس نهادي فرهنگي و هنري اقدام به ساخت موزه‌اي به نام خويش مي‌کند.(همانند انچه حاج اقا حسين ملک با تاسيس موزه و کتابخانه ملي ملک در تهران انجام داده است) مجموعه گنجينه اين موزه عبارتست از: عکس، مجسمه (تنديس،سرديس و حجم هاي انتزاعي) و نقاشي معماري اين موزه که با تاريخ‌اش همخواني دارد توسط يک مسابقه از بين معماران امريکايي برگزيده و اجرا مي‌شود.

باغي بزرگ با درختان و گل‌هايي متنوع نيز ضلع شرقي بناي موزه را تلطيف کرده است که بي‌شباهت به معماري باغ ايراني نيست.

از ميان گنجينه نقاشي موزه اثار ارزشمندي از کلود مونه، ون سان ونگوگ، ادگار دگس و پل سزان به نمايش درآمده اين بخش از گنجينه متعلق به قرن نوزدهم و هجدهم ميلادي است.

در بخش عکس اين موزه نيز250 اثر از اروينگ پن که به تازگي جهان را وداع گفته است و عمدتا با موضوع مشاغل و حرفه‌ها بود به نمايش در امده است.

راهنماي اين موزه را براي گروه فيلمسازان ايراني، خانم شکوه که فوق ليسانس معماري است و در دانشگاه به تدريس همين رشته مشغول است بر عهده داشت.

بازديد از نخستين اسکله لس آنجلس و ديدن چيدماني از صليب‌ها و هلال‌ها و ستاره‌هاي داود که به صورت نمادين و به تعداد کشته شدگان سربازان امريکايي در جنگ در عراق است از نکات مورد توجه هيات فيلمسازي ايران بود.

اين چيدمان که توسط سربازان امريکايي مخالف جنگ طراحي و اجرا شده است، در ضلع شمالي اسکله و

بر روي ماسه‌ها به شدت تاثير گذار بود و چشمان هر بيننده‌اي را بسوي خود جلب مي کرد.

در کنار اين نشان‌هاي مذهبي نيز تابلوهاي عکس قربانيان غير نظامي عراقي و پرتره هاي سربازان امريکايي در تابلوهاي منظم بر روي ماسه‌هاي ساحل جلب نظر مي‌کرد.

پايان بخش برنامه‌هاي امشب(يکشنبه11 اکتبر) نيز نمايش فيلم سينمايي «سفر به هيدالو» اثر مجتبي راعي در سالن نمايش دانشگاه يو سي ال اي بود.

ويليام هوربرگ در ابتدا از اينکه در آغاز سال به ايران سفر کرده ابراز خشنودي کرد و افزود: اين سفر باعث شد تا ما پنجره جديدي به شناخت از ايران دست يابيم.

نمايش اين فيلم در ساعت 19.30 اغاز و در پايان نيز اداره جلسه پرسش و پاسخ را «ويليام هربورگ» تهيه‌کننده مستقل سينماي امريکا بر عهده گرفت.

ويليام هوربرگ در ابتدا از راعي براي ساخت چنين فيلمي با مفاهيم قدرتمند قدرداني کرد و پرسيد: ايده نگارش اين فيلمنامه را از کجا آورده است.

مجتبي راعي در پاسخ گفت: در ايران با توجه به فرهنگ آغشته به عرفان و آموزه‌هاي معنوي کار چندان دشواري نکرده‌ام. و اين‌ها برداشت‌هايي شخصي از مفاهيم مولانا و عطار است.

هوربرگ در ادامه جلسه بازي شخصيت حبيبه (با بازي پروانه معصومي، مرشد فيلم) و باجناق شخصيت اصلي فيلم (همايون ارشادي) را ستود و از راعي پرسيد با اين فيلم شما چه مي خواستيد بگوييد؟

راعي توجه به پوسته و مغز دين را به عنوان لب اصلي مفهوم اين فيلم دانست و افزود: تقليد به مذهب بدون توجه به گوهر و مغز آن هم باعث آزار فرد مي‌شود و هم باعث ايجاد مزاحمت براي اطرافيان و اين همه آنچه بود که من مي خواستم بگويم.

راعي در پاسخ به پرسش اينکه چگونه فيلمساز شده است گفت: در زمان جنگ عراق بر عليه ايران، دستيار تصوير بردار بوده است و در کوران يک نبرد سخت تصويربردار را گم مي‌کند و در ميداني از مين و تلفات ناشي از آن سر در مي‌آورد و به خود جرات مي‌دهد تا اولين پلان را با دوربين هشت ميليمتري از يک رزمنده که در اثر انفجار مين يک دستش قطع شده و با دست ديگرش علامت پيروزي را نشان مي‌دهد، بگيرد.

در اين نشست مجتبي راعي فيلم‌ها را به دو دسته خيلي خوب و بد تقسيم بندي کرد؛ اما ويليام هوربرگ تهيه‌کننده مستقل سينماي امريکا گفت که در نظر او فيلم‌ها به چهار دسته تقسيم مي شوند: فيلم هايي که خوبند و پولساز، فيلم‌هايي که خوبند و نفروش، فيلم‌هايي که بد هستند و پولساز و فيلم‌هايي که بدهستند و نفروش.

ويليام هوربرگ از راعي پرسيد ايا اصرار داشته است تا همانند «تولد يک پروانه» فيلم را در سه اپيزود تنظيم کند؟ راعي در جواب گفت: که ابتدا اين قصد را نداشته اما در اثر پيچيدگي کار بر روي سناريو ناچار به انتخاب همان شيوه شده است.

اين برنامه تا ساعت 22 ادامه داشت.

انتهاي پيام

و اما گزارشی از روز چهارم حضور فیلم سازان:

گزارش چهارمين روز از حضور هيات اعزامي سينما به اسكار

خبرگزاري فارس: چهارمين روز از برنامه ميهمانان آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي به بازديد از كمپاني پاناويژن سپري شد.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از سايت خانه سينما، هيات سينمايي ايران كه در لس‌آنجلس مستقر است با حضور در مركز كمپاني ساخت و نگهداري دوربين‌هاي پاناويژن؛ از نزديك با توليد، نحوه عرضه و ‌عمليات نگهداري آن آشنا شدند.
بر ديواره‌هاي راهرو‌هاي ورودي اين كمپاني مجموعه‌اي از عكس‌هاي فيلم ها اثر هورل عكاس مشهور تبليغاتي نصب شده بود، همچنين نيم‌تنه «ويليام فريز گرين» كه از آن به عنوان نخستين فيلمبردار آمريكايي نامبرده مي‌شود نيز، زينت‌بخش ميانه راهروي وردي اين كمپاني بود.
سه سالن به مساحت هر كدام 500 متر مربع، كارگاه‌هاي مونتاژ و نيز تعمير و نگهداري دوربين‌هاي پاناويژن را انجام مي‌دهند. به جز يك سالن كوچك كه در آن عمليات طراحي و تكنيكي دوربين‌هاي پاناويژن در آن انجام مي‌شد و داراي در بسته بود و ورود و خروج آن به شدت كنترل مي‌شد، بقيه بخش‌ها به صورت دفاتر كارگاهي باز اداره مي‌شد. اين كمپاني در ابتدا به ساخت و فروش دوربين فيلمبرداري مبادرت مي‌كرد اما قريب بيست سال است كه صرفا مي‌سازد و اجاره مي‌دهد.
به گزارش فارس، مسئول بازاريابي اين شركت «اندي رومانوف» مي‌گفت با اين شيوه، ما هميشه كنترل كيفيت دوربين‌هايمان را داريم و به اين ترتيب تعميركاران دوربين‌ها، همان سازندگان آن‌ها هستند و اين به سلامت و دقت و طول عمر دوربين‌ها بسيار كمك مي‌كند.
وي اضافه كرد: شركت «اري» دوربين‌هايش را يك بار مي‌فروشد اما ما اكنون دوربين‌هايي داريم كه از سال هاي 1965 در حال كار كردن و اجاره رفتن هستند.
در يكي از راهروهاي منتهي به يكي از كارگاه‌ها، ويتريني است كه سه مجسمه اسكار در آن نگهداري مي‌شود و مسئول روابط عمومي و بازاريابي اين كمپاني شرح مي‌دهد كه اين‌ها جوايز كمپاني براي ساخت دوربين و نورپردازي است. اين كمپاني نخستين بار در سال 1974 نخستين دوربين‌اش را خودش طراحي كرد و نخستين بار اسپيلبرگ كارگردان از آن استفاده كرد.اين كمپاني از سال 1980 لنزهايش را نيز خودش توليد مي‌كند. در گوشه‌اي از بناي دو طبقه اين كمپاني، يك سالن نمايش ويژه تست فيلم براي كارگردانان پيش‌بيني شده است. اينك دفتر مركزي پاناويژن بيش از 400 دوربين در گردش كار دارد و اين ميزان جداي از نمايندگي‌هاي آن شركت در ديگر ايالات است.
مسئول روابط عمومي و بازاريابي اين كمپاني با حوصله به تمامي پرسش‌هاي سينماگران ايراني پاسخ مي‌داد.
هيات سينمايي ايران پس از بازديد از كمپاني پاناويژن در بعدازظهر به خيابان هاليوود لس‌آنجلس رفت؛ همان جايي كه بزرگترين نمايش جوايز سينمايي جهان (اسكار) در سالن نمايش «كداك تيه‌تر» اوايل اسفندماه هر سال اجرا مي‌شود و با راهنمايي بازيل بهزادي يكي از ايرانيان مقيم آمريكا از اين بخش توريستي لس‌آنجلس و از يادگارهاي ستارگان آمريكايي ديدن كردند.
انتهاي پيام/پ

و اما لینک های خبری مربوطه

گزارشی از روز سوم از خبر گزاری مهر............لینک

گزارشی از روز چهارم از خبر گزاری مهر...............لینک

****سعی خودم رو میکنم که پوشش خبری کامل رو داشته باشم

تا پست بعدی

یا علی